1 Ιουλ 2020

Τι και ποιά είναι τα Μυστήρια της Εκκλησίας;



Τα μέλη της Εκκλησίας για να αγιαστούν, είναι απαραίτητο να μετέχουν στα Μυστήριά της. Μυστήρια στη χριστιανική ορολογία είναι ιερές τελετές, με τις οποίες μεταδίδεται στον άνθρωπο η χάρη του Θεού. Τα μυστήρια όλα, όπως και κάθε ένα ξεχωριστά, δεν μπορούν να θεωρηθούν αποκομμένα από την φυσική και ιστορική πραγματικότητα, ούτε ως αφηρημένες ή μαγικές πράξεις. Αντίθετα τα χριστιανικά μυστήρια δεν γίνονται "μηχανιστικά" αλλά προάγουν την ζωή μέσα στα φυσικά πλαίσια και με βάση την προκοπή και τη συνεργία του μέλους. Πρέπει δηλαδή να γίνει κατανοητό πως αν δεν ενεργοποιηθεί η θέληση του ανθρώπου, τα μυστήρια δεν μπορούν να πραγματώσουν κανένα από τα έργα της τελείωσης. Με αυτή την προοπτική κατανοείται η χρήση των υλικών στοιχείων, τα οποία μεταβάλλονται και καθαγιάζονται, λαμβάνοντας ειδικό νόημα και περιεχόμενο. Τα μυστήρια τελικά είναι υπεύθυνα για την διαρκή καθαίρεση των δαιμονικών δυνάμεων, η οποία επιτελείται μέσα από την εκκλησιαστική δομή του σώματος της εκκλησίας, προς θεραπεία, πρόοδο και θρίαμβο κατά των δαιμονικών δυνάμεων.

Τα Μυστήρια είναι επτά: Tο βάπτισμα, το χρίσμα, η θεία ευχαριστία, η ιερωσύνη, η μετάνοια, (εξομολόγηση), το ιερό ευχέλαιο και ο γάμος. Ειδικότερα:

ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ

Είναι το Μυστήριο της εισόδου του ανθρώπου στην Εκκλησία. Με το Βάπτισμα γίνεται η μύηση στο Χριστό και στην Εκκλησία. Συνήθως γίνεται στην παιδική ηλικία. Ο ιερέας βυθίζει το παιδί τρεις φορές στο νερό, μία στο όνομα του Πατρός, μία στο όνομα του Υιού και μία στο όνομα του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η κίνηση του βυθίσματος, συμβολίζει την τριήμερη ταφή και ανάσταση του Κυρίου. Συμβολίζει όμως και τον θάνατο του παλαιού ανθρώπου και την ανάσταση και γέννηση του καινούργιου στο καινούργιο Βασίλειο του Θεού. Το Βάπτισμα το καθιέρωσε ο ίδιος ο Κύριος με την εντολή που έδωσε στους μαθητές του να πάνε και να κάνουν μαθητές του τους ανθρώπους πάντων των λαών και να τους βαπτίσουν στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. (Ματθ. 28,19).

ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ

Δεύτερο Μυστήριο που τελείται την ίδια ώρα με το βάπτισμα είναι το ΧΡΙΣΜΑ. Χρίεται ο νεοφώτιστος με Άγιο Μύρο στα κύρια μέρη του σώματος (μέτωπο, αυτιά, στήθος, πλάτη, χέρια, πόδια ) και δέχεται τα χαρίσματα και τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Άγιο Μύρο είναι μια σύνθεση από λάδι και διάφορες αρωματικές ουσίες που συμβολίζουν τα διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Παρασκευάζεται και καθαγιάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και μοιράζεται σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Είναι το Μυστήριο των Μυστηρίων. Το καθιέρωσε ο Κύριος στο Μυστικό Δείπνο, μπροστά στους μαθητές του. Το ψωμί και το κρασί, δύο απλά στοιχεία με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού και γίνονται τροφή για τους πιστούς. Mε τη Θεία Κοινωνία ενωνόμαστε με το Χριστό και ο Χριστός ενώνεται μαζί μας και γινόμαστε μέτοχοι της αιώνιας ζωής.

Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ

Με το Μυστήριο αυτό, ένας απλός χριστιανός ξεχωρίζεται από τους άλλους πιστούς και αναλαμβάνει τη διακονία της σωτηρίας του λαού του Θεού. Λαμβάνει το δώρο του Αγίου Πνεύματος και της Αποστολικής διαδοχής και συνεχίζει την ιερωσύνη του Χριστού στην Εκκλησία. Ο ιερέας γίνεται πατέρας πνευματικός. Προσεύχεται για μας. Μας βαφτίζει, μας μεταδίδει τα μυστήρια και την ευλογία του Θεού, μας διδάσκει για το Θεό και μας βοηθάει στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Φυσικά και εμείς θα πρέπει να προσευχόμαστε και να τιμούμε τους ιερείς μας, ως Πατέρες.

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ (ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ)

Το μυστήριο της συμφιλίωσης και της αγάπης. Η μετάνοια είναι το ιερό μυστήριο που αποκαθιστά την πνευματική υγεία της ψυχής, όταν αυτός που μετανιώνει ειλικρινά για τ' αμαρτήματά του και τα εξομολογείται στον πνευματικό της Εκκλησίας λειτουργό, λαμβάνει άφεση αμαρτιών, γινόμενος και πάλι φίλος και τέκνο αγαπητό του Θεού. Το μυστήριο αυτό επαναλαμβάνεται, ανάλογα με τις πνευματικές ανάγκες των πιστών. Έτσι σκοπός του μυστηρίου είναι η θεραπεία των τραυμάτων της πτώσης των ανθρώπων με την άφεση των αμαρτιών. Η εξουσία αυτή -της άφεσης των αμαρτιών- εδόθη από τον Χριστό στους Αποστόλους του και αυτοί στους διαδόχους τους Επισκόπους (Ιωανν. 20,12-24). και δια μέσου αυτών τοίς πρεσβυτέροις. Δια του Μυστηρίου τούτου παρέχεται δραστική ίαση και διόρθωση των πνευματικών νοσημάτων.  Μετανοιωμένος ο πιστός χριστιανός, ομολογεί τις αμαρτίες του στον ιερέα και εκείνος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος τον συγχωρεί και τον βοηθάει να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με το Θεό.

ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

Είναι ένα προαιρετικό μυστήριο στο οποίο παρακαλούμε τον Κύριο να θεραπεύσει τις ψυχικές και σωματικές αρρώστιες. Μέσω του ευλογημένου λαδιού οι πόνοι και τα βάσανα ενώνονται με αυτά του Χριστού και συγχωρούνται οι αμαρτίες.

Ο ΓΑΜΟΣ

Ένας άνδρας και μια γυναίκα άγνωστοι μεταξύ τους, αποφασίζουν να προχωρήσουν στο δρόμο της κοινής ζωής. Στην αρχή αυτού του δρόμου η Εκκλησία παρακαλεί το Θεό να τους ευλογήσει για να στεριώσουν μια χριστιανική οικογένεια. Τα δαχτυλίδια που τους ευλογεί, συμβολίζουν την αγάπη τους και την ελεύθερη δέσμευση που έχουν μεταξύ τους. Τα στέφανα συμβολίζουν την ευλογία και την συναδελφικότητα στο βασίλειο του Θεού. Τέλος το κοινό ποτήριο συμβολίζει τον κοινό αγώνα και τις κοινές προσπάθειες που έχουν να κάνουν στη ζωή τους και ότι η συζυγική και οικογενειακή ζωή τότε μπορεί να υφίσταται και να δημιουργεί προκοπή και χαρά όταν το ανδρόγυνο συμμετέχει στο Ποτήριον της Θείας Κοινωνίας.

πηγή:

12 Ιουν 2020

Άγιος Εφραίμ: Συγκλονιστικό θαύμα στην Κύπρο (2020)




ΤΕΤΑΡΤΟ ΘΑΥΜΑ - 24.01.20
ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΟ

Βρισκόμουν στην Κύπρο για διακοπές τα Χριστούγεννα και μια μέρα ξεκίνησα να έχω δυνατούς πονοκεφάλους και ζαλάδες, στην αρχή δεν έδωσα σημασία. Οι μέρες όμως περνούσαν και οι πονοκέφαλοι δεν έλεγαν να σταματήσουν. 
Επέστρεψα πίσω στην Γερμανία και οι πονοκέφαλοι έγιναν πιο έντονοι και επίσης είχα διαπιστώσει ότι στο πάνω μέρος του κεφαλιού μου είχε ένα σημείο που ήταν πρησμένο. Τότε πήγα στην προσωπική μου γιατρό και με εξέτασε, είχε εντοπίσει και αυτή αυτό το εξόγκωμα στο κεφάλι μου και μου είπε να πάω αμέσως στα επείγοντα για να μου κάνουν μαγνητικό και να μου χορηγήσουν κάτι για τον πόνο. 

Πήγα στα επείγοντα ήρθε ένας γιατρός-νευρολόγος άρχισε να με εξετάζει και μου λέει θα σου κάνω κάποιες αναλύσεις και μαγνητικό για να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Μετά από πολλές ώρες βγαίνουν τα αποτελέσματα, έρχεται ο γιατρός και μου λέει ότι οι αναλύσεις μου δεν είναι καθόλου καλές και το μαγνητικό έδειξε ότι έχω δύο όγκους, έναν στον εγκέφαλο και έναν όγκο ακριβώς κάτω από το δέρμα του κεφαλιού. Ο γιατρός μου έδωσε δυνατά παυσίπονα και μου είπε να πάω το επόμενο πρωί να κάνουμε μία βιοψία για να δούμε αν οι όγκοι είναι κακοήθεις ή καλοήθεις.
Πήγα την επομένη μέρα στην κλινική και μου πήραν δείγμα από το εξόγκωμα που είναι ακριβώς κάτω από το δέρμα για βιοψία. Μετά από 3 μέρες πάω ξανά στον γιατρό και μου λέει πως οι όγκοι είναι κακοήθεις και πως ο ένας μπορεί να αφαιρεθεί, άλλα ο άλλος που είναι στον εγκέφαλο δεν μπορεί, θα πρέπει να κάνουμε ενέσιμη θεραπεία και μετά αν χρειαστεί χειρουργείο. 

Μετά από δύο μέρες με ενημέρωσαν ότι η πρώτη δόση φάρμακου έχει έρθει στην κλινική και θα πρέπει να πάω για την χορήγηση. Πάω στην κλινική και μου λέει ο γιατρός πως θα ξεκινήσουμε την πρώτη φάση της θεραπείας και αν όλα πάνε καλά θα διαρκέσει περίπου 3 εβδομάδες. Τρεις δόσεις φαρμάκου σε τρεις εβδομάδες. Μου έβαλαν την πρώτη δόση και μετά από δύο μέρες πήγα για εξετάσεις και όλα έδειχναν σταθερά προς το παρών...

Οι μέρες όμως περνούσαν και οι πόνοι δεν υποχωρούσαν, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, δεν μπορούσα ούτε να κοιμηθώ, καθόμουν στο κρεβάτι την νύχτα και περίμενα μέχρι να ξημερώσει, το μονό που έκανα ήταν να προσευχόμουν.

Στις 23 του Γενάρη πήγα σε ένα πρακτικό μάθημα που είχα στην οδοντιατρική κλινική, σαν βρισκόμουν στο μάθημα, ζαλίστηκα και λιποθύμησα, δεν κατάλαβα τίποτα, ξύπνησα σε ένα άλλο δωμάτιο με καλώδια και με ορό στο χέρι. 
Ο γιατρός μου λέει Ραφαήλ θα ξανακάνουμε ένα μαγνητικό να δούμε τι συμβαίνει γιατί του εξήγησα ότι δεν ήμουν καλά τις τελευταίες μέρες. Βγαίνει το μαγνητικό και μου λέει ο γιατρός πως δυστυχώς χειροτέρεψε η κατάσταση μου και οι όγκοι μεγάλωσαν και θα πρέπει αμέσως να μου χορηγήσει δεύτερη διπλάσια δόση φαρμάκου και θα πρέπει οπωσδήποτε να αφαιρέσουμε τον ένα όγκο. Ο γιατρός μου λέει πως πρέπει να ρωτήσει αν υπάρχει ικανοποιητική δόση φαρμάκου γιατί δεν παράγγειλε ακόμη το φάρμακο, αφού η επόμενη προγραμματισμένη θεραπεία μου ήταν την επόμενη εβδομάδα. Έρχεται η νοσοκόμα και του λέει πως έχουν το φάρμακο, ο γιατρός παραξενέυτηκε που βρέθηκε τόσο φάρμακο. Άρχισαν να μου το χορηγούν με ενδοφλέβιο και περίμεναν να δουν το πως θα αντιδράσει ο οργανισμός μου σε τόση ποσότητα φαρμάκου. Ο οργανισμός μου αντέδρασε κανονικά και μου λέει τώρα θα πρέπει να μείνεις στη κλινική για να κάνουμε μια από τις επόμενες μέρες μια εγχείρηση για αφαίρεση του ενός όγκου. Του είπα: «Γιατρέ θέλω να πάω σπίτι μου να πάρω ρούχα, να ξεκουραστώ λίγο και να έρθω αύριο το πρωί για εισαγωγή» Υπέγραψα με δίκη μου ευθύνη και έφυγα...

Την ίδια μέρα, το βράδυ μου στέλνει e-mail ο γιατρός μου, ο οποίος ήταν σε υπηρεσία και μου λέει: «Ήρθε ένας γιατρός με το όνομα Εφραίμ από την Ελλάδα στο γραφείο μου και με ρώτησε αν η δόση του φαρμάκου για εσένα σήμερα ήταν αρκετή και του είπα ναι και μετά έφυγε αμίλητος. Γνωρίζεις κάποιον με το όνομα αυτό; Επειδή ο συγκεκριμένος γιατρός παράγγειλε  και το φάρμακο της δόσης της θεραπείας πριν από 3 ήμερες, για αυτό είχαμε  το φάρμακο στην κλινική. Του απαντάω πως εγώ δεν ξέρω κανένα γιατρό Εφραίμ, ξέρω μόνο έναν Άγιο Εφραίμ. Του έστειλα τότε μια φωτογραφία του Αγίου και τον ρωτάω αυτός ήταν και μου λέει ναι αυτό το πρόσωπο ήταν. Αυτός δεν ήξερε τι να μου πει, δεν με πίστεψε γιατί είναι καθολικός...Τότε κατάλαβα ότι ο Άγιος Εφραίμ μερίμνησε για το φάρμακο. 

Ξάπλωσα μετά να κοιμηθώ και είδα στο όνειρο μου τον Άγιο Εφραίμ να μου λέει: «Εγώ θα σε κάνω καλά και δεν θα χρειαστείς χειρουργείο» άγγιξε το χέρι του στο κεφάλι μου και μετά σταύρωσε το μαξιλάρι μου τρεις φορές .
Ξυπνάω το πρωί, κοιτάζω το μαξιλάρι μου και βλέπω ένα κόκκινο σταυρό. Τότε κατάλαβα ότι ήταν πάλι ένα μεγάλο θαύμα του Αγίου. 

Πάω στην κλινική και λέω στο γιατρό μου πως δεν θέλω να κάνω εγχείρηση στο κεφάλι γιατί είμαι μια χαρά, μου κάνει ξανά μαγνητικό και μου λέει ο γιατρός: «Ραφαήλ δεν έχεις τίποτα ,ούτε όγκο στο κεφάλι, ούτε όγκο στον εγκέφαλο, άλλα δεν ξέρω το πως» Του λέω ξέρω εγώ τι έγινε γιατρέ. 
Ανοίγω την πόρτα του ακτινολογικού να φύγω και βλέπω για πρώτη φόρα μπροστά μου ολοζώντανο τον Άγιο Εφραίμ με άσπρα ρούχα του γιατρού και με μια καρτελίτσα στη μπλούζα του να γράφει Dr.Efraim. 

Ευχαριστώ για ακόμη μια φόρα τον Άγιο μου, που με έκανε καλά. Μεγάλη η χάρη του.!

Ραφαήλ Δημητρίου
Κύπρος

9 Μαΐ 2020

Η σοφία του ελληνικού λεξάριθμου Ά και ΄Β μέρος (βίντεο)



Η σοφία του ελληνικού λεξάριθμου Ά. Μαθηματικές αποδείξεις για Την Θεότητα Του Ιησού Χριστού.

Η σοφία του λεξάριθμου ΄Β. Ο εχθρός μας και ο μόνος τρόπος να τον αντιμετοπίσουμε.


3 Μαΐ 2020

ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΗΓΗΣΗ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ κ. ΒΑΡΝΑΒΑ



Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Τριμυθοῦντος γιὰ ἀποφυγὴ κάθε ἑκούσιας ἢ ἀκούσιας, ἠθελημένης ἢ ἀθέλητης παρερμηνείας, διαβολῆς καὶ παραχάραξης (αὐτὸ ἔγινε ἀπὸ κάποια μέσα ἔντυπης ἐνημέρωσης καὶ κοινωνικῆς δικτύωσης. Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Τριμυθοῦντος ἐπιφυλάσσει ὅλα τὰ νόμιμα δικαιώματά της γιὰ τὶς ὅποιες διαστρεβλώσεις ἔγιναν ἢ τυχὸν θὰ γίνουν), τῶν γραπτῶν ὁδηγιῶν της μὲ ἡμερομηνία 9/4/20 πρὸς τοὺς ἱερεῖς της καὶ μόνο (εἶχαν ἀποσταλεῖ σὲ 45 ἠλεκτρονικὲς διευθύνσεις), προβαίνει γιὰ πρώτη καὶ τελευταία φορὰ στὴν παρακάτω γραπτὴ δήλωση καὶ ἐξήγηση.

Κρίναμε ἀναγκαῖο καὶ σημαντικὸ τὴν Παρασκευὴ 9/4/20 ὅπως δώσουμε γραπτὲς ὁδηγίες καὶ παραινέσεις πρὸς τοὺς ἱερεῖς τῆς καθ’ ἡμᾶς Μητροπόλεως ὅπως, σὲ συνεργασία μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἐπιτρόπους, διαχειριστοῦμε καὶ ἱκανοποιήσουμε τὰ ἐπίμονα αἰτήματα, ἀλλὰ καὶ ἀναφαίρετα δικαιώματα, «ἐκκλησιαστικῷ καὶ νομικῷ δικαίῳ», τῶν πιστῶν μας, τὰ ὁποῖα ἐπικεντρώνονταν κυρίως στὴ μετάληψη τῶν ἀχράντων μυστηρίων κατὰ τὶς Ἅγιες ἡμέρες τῶν Παθῶν καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

Ὡς ἐκ τούτου, δὲν προσκαλέσαμε, ὅπως κατηγορηθήκαμε, μὲ «Ἐγκύκλιο τοὺς πιστούς», σὲ ἄρνηση ἢ ἀψήφηση τῶν περιοριστικῶν διαταγμάτων, ἐξάλλου ὁλόκληρο μῆνα, ἀκόμη καὶ χθὲς Κυριακὴ τῶν Βαΐων, δὲν παρουσιάστηκε κανένα φαινόμενο παράβασης στοὺς ἱεροὺς Ναούς μας. Γράψαμε αὐτὸ τὸ ὁποῖο καὶ διακονοῦμε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς κρίσης τῆς πανδημίας στὸ νησί μας. Μὲ φόβο Θεοῦ, συναίσθηση καὶ συνέπεια στὴν ποιμαντικὴ διακονία καὶ ἀποστολή μας, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑπακοὴ στοὺς νόμους τῆς Πολιτείας, προσπαθοῦμε στὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας νὰ ἀναποκριθοῦμε, ὄχι στὴ δυνατότητα τοῦ Ἐκκλησιασμοῦ, ἀλλὰ σὲ αὐτὴ τούτη καὶ μόνο τὴ δυνατότητα μετοχῆς στὸ Μυστήριο τῆς Ζωῆς, στὴ Θεία Κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Μὲ πόνο ψυχῆς, ὑπὸ τὶς πρωτοφανεῖς παγκόσμιες περιστάσεις καὶ συνθῆκες ποὺ διάγουμε, δὲν μποροῦμε νὰ καλέσουμε σὲ μαζικὴ σύναξη καὶ γενικὸ Ἐκκλησιασμό. Νερώσαμε ἕως καὶ ξεθωριάσαμε τὸ κρασί μας, μὲ ἀνείπωτη θλίψη καὶ «ἐν ἐπιγνώσει» στεροῦμε τὸ λειτουργικὸ βίωμα στοὺς πιστούς μας εἰδικὰ αὐτὲς τὶς Ἅγιες ἡμέρες τῶν Παθῶν καὶ τῆς Ἀναστάσεως. «Ἐπὶ τῷ ὀδυρμῷ νῦν προσθήσωμεν ὀδυρμὸν καὶ ἐκχέωμεν δάκρυα», λειτουργοῦμε σὲ ἄδειους ναούς, ἀρκούμενοι μόνο στὸ νὰ εὐχόμαστε «ὑπὲρ τῶν δι᾽ εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων ἀδελφῶν ἡμῶν».

Μὲ εὐθύνη καὶ ὑποχρέωση στὸ ἱερατικό μας σχῆμα καὶ ἀποστολή, δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ ἀρνηθοῦμε αὐτὴ τούτη τὴ μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Μποροῦμε νὰ διασφαλίσουμε τὴ Θεία Κοινωνία σὲ ὅσους τὸ ζητοῦν, καὶ συνάμα νὰ τηρήσουμε ὅλα τὰ πρωτόκολλα ἀσφαλείας στοὺς μεγάλους εὐρύχωρους Ναούς μας, πολὺ καλύτερα ἀπὸ τὶς ὑπεραγορές, τὰ φαρμακεῖα, τὶς τράπεζες, ἀρκετοὺς χώρους ἐργασίας, συμπεριλαμβανομένων τῆς Δημόσιας Ὑπηρεσίας, τῶν Ὑπουργείων, τῆς Ἀστυνομίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς.

Ἐὰν εἶναι ἐφικτὸ καὶ νόμιμο στὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία ἐν μέσῳ περιοριστικῶν διαταγμάτων ἡ ἀγορὰ τοῦ «ἄρτου τοῦ ἐπιούσιου» ἀπὸ τοὺς Φούρνους, τῶν ζυμαρικῶν ἀπὸ τὶς Ὑπεραγορές, τῶν φθαρτῶν ἀπὸ τὶς Φρουταρίες, τῶν τσιγάρων ἀπὸ τὰ Περίπτερα, τῶν χαπιῶν ἀπὸ τὰ Φαρμακεῖα· πῶς αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸ γιὰ τὸν Ἄρτο τῆς Ζωῆς καὶ τὸ φάρμακο τῆς Ἀθανασίας στὸ Μέγα Θεραπευτήριο τὴν Ἐκκλησία;

Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ ἀπαγορεύεται αὐτὴ τούτη καὶ μόνο ἡ Θεία Κοινωνία σὲ αὐτὸν ποὺ ἐλεύθερα καὶ ἐπίμονα τὴν ζητᾶ -δὲν ἀναφερόμαστε στὸν μαζικὸ ἐκκλησιασμό, τὸν ὁποῖο καὶ ἀπαγορεύουμε-, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ σὲ ἐλάχιστα λεπτά, μὲ ἀπόσταση 5 καὶ 8 μέτρων καὶ ὅλες τὶς προβλεπόμενες προφυλάξεις;

Ἐὰν ἡ μετάδοση τῆς Θείας Κοινωνίας προβληματίζει, ποὺ δὲν προβλέπει κἂν τὸ ἄγγιγμα στὸν πιστό, πῶς τότε «ἡ τελετὴ τῆς Βάπτισης» ποὺ ἀναγράφεται στὸ «ἔντυπο Β (ἀριθμὸς 7)» θὰ ὑλοποιηθεῖ, ἀφοῦ αὐτὴ προβλέπει χρίση τοῦ ὑποψηφίου μὲ τὸ ἐπορκιστὸ ἔλαιο, βάπτισή του στὴν κολυμβήθρα καὶ μετάδοση τῆς Θείας Κοινωνίας;

Ἐὰν ὅμως τὸ πραγματικὸ ἀνομολόγητο κρυφὸ «πρόβλημα», μὴ γένοιτο, ἄπαγε τῆς βλασφημίας, γιὰ κάποιους ἔγκειται σὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς τῆς θείας μετάληψης καὶ μετοχῆς στὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τότε τὸ ζήτημα καθίσταται Μείζων Θεολογικὸ καὶ Ὁμολογιακό. Τουλάχιστον γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴ λειτουργικὴ θεολογία Της αὐτὸ εἶναι λελυμένο, ξεκάθαρα ἀπαντημένο, συνοδικὰ κατοχυρωμένο καὶ βεβαιωμένο μέσα στὴ δισχιλιετῆ ἁγιοπνευματικὴ ἱστορικὴ πορεία Της.

Γιὰ ὅσους πιστεύουν ἀληθινὰ καὶ ὀρθόδοξα, γιὰ τὰ ζωντανὰ μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μὲ λειτουργικὸ καὶ μυστηριακὸ βίωμα καὶ ἦθος, δὲν χρειάζεται κανένα ἐπιβεβαιωτικὸ ἐπιχείρημα γιὰ νὰ τοὺς ἐνισχύσει καὶ δυναμώσει. Γιὰ ὅσους ὅμως εἶναι ἀμέτοχοι καὶ ἄγευστοι τῆς ἐμπειρίας τῶν πιὸ πάνω, ἢ ἀκόμα καὶ ὀλιγόπιστοι, κανένα ἐπιχείρημα τῶν 20 αἰώνων ἐμπειρίας τῆς Ἐκκλησίας δὲν θὰ τοὺς πείσει. Εὐχόμαστε ἡμῖν καὶ ὑμῖν «μηδεὶς πειράζων τὴν πίστιν τὴν ἀμώμητον», διότι «φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος».

Χωρὶς τὴ Θεία Εὐχαριστία δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ Θεία Λειτουργία ποὺ τελεῖται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον διὰ τὸ θεαθῆναι τῆς τηλεόρασης, ἀποκλείοντας ἐκ προοιμίου τὴ δυνατότητα μετάδοσης τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ ἐκείνους ποὺ ἐπίμονα καὶ ἐξ ἰδίας θελήσεως τὸ ζητοῦν καὶ βαθιὰ τὸ πιστεύουν καὶ πληροῦν τοὺς πνευματικοὺς ὅρους καὶ προϋποθέσεις, ἔστω μόνο τῆς μετοχῆς στὴ Θεία Κοινωνία, τότε αὐτὴ ἐκφεύγει τοῦ σκοποῦ της, λανθάνει στὸν προσανατολισμό της, ἐκπίπτει τοῦ προορισμοῦ της ὅπως αὐτὸς καθορίζεται καὶ καταγράφεται σὲ αὐτὰ τοῦτα τὰ ἴδια τὰ λόγια τῶν εὐχῶν τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς.

«Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.»

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν

† Ὁ Τριμυθοῦντος Βαρνάβας

30 Απρ 2020

Παράνομη η ποινική δίωξη του Μητροπολίτη Μόρφου, Αρχιμανδρίτη Δημητριανού και πιστών



Προς

Γενικό Εισαγγελέα

Λευκωσία

Κύριε Γενικέ,

Ποινική Δίωξη Μητροπολίτη Μόρφου, Αρχιμανδρίτη Δημητριανού και πιστών

Συμφώνως αδείας των Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Μόρφου και Πανοσιολογιοτάτου  Αρχιμανδρίτη Δημητριανού, ο οποίος εφημερεύει στην Κοινότητα Ερήμης, δια της παρούσης εφιστούμε την προσοχή της Γενικής Εισαγγελίας, στο γεγονός ότι οι ποινικές διώξεις, οι οποίες επιχειρούνται τόσο εναντίον των ως άνω εκπροσώπων της Εκκλησίας, όσο και εναντίον πιστών που παρευρέθησαν στις Θείες Ακολουθίες είναι παράνομες καθ΄ότι παραβιάζουν διατάξεις του Συντάγματος, ως ακολούθως εκθέτουμε και καλείται η Γενική Εισαγγελία όπως μη προχωρήσει στις εν λόγω διώξεις, οι οποίες, πέραν της τρομοκρατίας που διαχέουν στο κοινό, παρέχουν και την ευκαιρία σε κάποιους ιδιοτελείς δημοσιογράφους να επιδίδονται σε ανίερη κατασυκοφάντηση της Εκκλησίας και των συγκεκριμένων εκπροσώπων της.

Η επιστολή αυτή βασίζεται επί της ακόλουθης νομικής επιχειρηματολογίας:

1.Η ελευθερία της εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων και η ενάσκηση της θρησκευτικής λατρείας κατοχυρώνονται στο άρθρο 18 του Συντάγματος.

2.Σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου αυτού, η ενάσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων περιστέλλεται για λόγους συγκεκριμένους, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι λόγοι δημόσιας υγείας. H εν λόγω περιστολή είναι δυνατή μόνο με Νόμο.

3.Ωστόσο, ένας τέτοιος Νόμος δεν ψηφίστηκε. Όμως, ακόμη και εάν εψηφίζετο, ο αδικαιολόγητος περιορισμός ή η απαγόρευση της ενάσκησης των εν λόγω δικαιωμάτων θα εθεωρείτο καταχρηστικό μέτρο και προσχηματικό για τους λόγους που θα εκθέσουμε κατωτέρω.

4.Να σημειώσουμε ότι, το άρθρο 18 δεν συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία των άρθρων, των οποίων η ισχύς θα μπορούσε να ανασταλεί με την κήρυξη της Νήσου σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μια δυνατότητα την οποία το άρθρο 183 του Συντάγματος παρέχει στο Κράτος. Εν πάση περιπτώσει, όμως, κατάσταση εκτάκτου ανάγκης δεν έχει κηρυχθεί.

5.Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η απαγόρευση στους πιστούς της ενάσκησης της θρησκευτικής τους λατρείας εντός των Ιερών Ναών, ετέθη σε εφαρμογή κατά τρόπο αντισυνταγματικό και υπό αυτή την έννοια η απαγόρευση αυτή στερείται του τυπικού νομικού ερείσματος, επιπλέον, στην ουσιαστική θεώρησή της, θεωρείται ότι λαμβάνει καταχρηστικό και προσχηματικό χαρακτήρα, καθ΄ ότι, προφανώς, επεβλήθη απροβλημάτιστα χωρίς σεβασμό προς στις περί Θείου πεποιθήσεις των Ελληνορθοδόξων Χριστιανών της Νήσου και μάλλον, με πρόσχημα την πανδημία, έχει σαν απώτερο στόχο την απαγόρευση της ενάσκησης της θρησκευτικής λατρείας στους Ιερούς Ναούς.

6.Οι περιορισμοί, οι οποίοι αφορούν την ενάσκηση της θρησκευτικής λατρείας των πιστών εντός των Ιερών Ναών, καθ΄ ον τρόπο ετέθησαν σε εφαρμογή, παραβιάζουν εισέτι την αρχή της αναλογικότητας, καθ΄ ότι, ενώ θα μπορούσαν απλά να μεριμνήσουν και να ρυθμίσουν τα της άσκησης αυτής, προκειμένου να αποφευχθούν οι όποιοι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία από τους συνωστισμούς στους Ιερούς Ναούς, εντούτοις, εν τοις πράγμασι (ipso facto) καταργούν ολωσδιόλου το εν λόγω δικαίωμα.

7.Αυτή η άποψη ενισχύεται από το γεγονός ότι ένας ανάλογος, απόλυτος περιορισμός, δεν συμπεριέλαβε τη λειτουργία των υπεραγορών, των περιπτέρων, των αρτοποιείων, των τραπεζών, όπως και άλλων τομέων της αγοράς. Επίσης, τέτοιοι απαγορευτικοί περιορισμοί δεν συμπεριέλαβαν τις Δημόσιες Υπηρεσίες, ούτε τη λειτουργία της Βουλής, ούτε και τις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Επίσης, ο κόσμος παρακολούθησε, από τους δέκτες του, δύο διαγγέλματα του Προέδρου της Δημοκρατίας, σ΄ ένα χώρο στον οποίο δεν τηρήθηκαν ανάλογοι, απόλυτοι, περιορισμοί.

8.Υπό τις περιστάσεις, σε πολλούς πιστούς δημιουργείται η υπόνοια ότι, με πρόσχημα την πανδημία, επιχειρείται η απαγόρευση των λατρευτικών καθηκόντων των Ελλήνων Ορθοδόξων της Κύπρου.

9.Η Κυβέρνηση, αντί των εν λόγω καταδυναστευτικών μέτρων, τα οποία απαγορεύουν το δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας στους Ιερούς Ναούς και τη λήψη της Θείας Ευχαριστίας, είχε τις ακόλουθες διαζευκτικές επιλογές, τις οποίες, ενώ θα μπορούσε να εφαρμόσει, εντούτοις το απέφυγε:

.Να επιτρέψει τις Θείες Ακολουθίες στα προαύλια των Ιερών Ναών με τη χρήση μεγαφώνων, όπου με ευκολία και με την βοήθεια της αστυνομίας και των οικείων επιτροπών των Ναών θα μπορούσαν να τηρηθούν τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα ασφάλειας, με τους πιστούς σε τέτοια απόσταση μεταξύ τους, όση απαιτούν οι κανόνες πρόληψης.

.Με ευθύνη της Εκκλησίας θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται προληπτικοί ιατρικοί έλεγχοι σε όσους πιστούς θα προσήρχοντο στους Ιερούς Ναούς.

10.Ο καταχρηστικός χαρακτήρας των μέτρων συνάγεται και εκ του γεγονότος ότι τέτοιοι περιορισμοί δεν επεβλήθησαν από τις κυβερνήσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Γεωργίας στους πιστούς των χωρών τους. Τέτοιοι περιορισμοί δεν επεβλήθησαν ούτε στη Βουλγαρία, η οποία είναι χώρα της Ε.Ε.

11.Αποτελεί πρόκληση των θρησκευτικών πεποιθήσεων του κάθε πιστού, το γεγονός ότι η Κυβέρνηση εκλαμβάνει τη Θεία Ευχαριστία ως απλή λήψη οίνου και άρτου. Δηλαδή, η Κυβέρνηση φαίνεται να απαξιώνει την αντίληψη των πιστών περί μετουσίωσης του Θεού και την εκλαμβάνει ως απλό μύθευμα και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ως απλή τελετουργία, επιδεικνύοντας πλήρη ασέβεια προς την πεποίθηση των πιστών, οι οποίοι έχουν το κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι λαμβάνοντας την Θεία Κοινωνία, μεταλαμβάνουν Αίμα και Σώμα Χριστού και συνεπώς δεν μπορεί να μεταδοθεί ο ιός δια της Θείας Ευχαριστίας.

12.Οι ως άνω εκπρόσωποι της Εκκλησίας, αλλά και οι πιστοί, οι οποίοι διώκονται, απαιτούν την άρση της απαγόρευσης και άρση της αδικίας και συκοφαντίας, την οποία η Κυβέρνηση επιχειρεί εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού, την οποία, κατά τον Καθηγητή Φυσικής και Φιλοσοφίας Γιώργο Παύλο, από πηγή της όντως ζωής και της όντως ελευθερίας καταδικάζει και υποβιβάζει, αδίκως και ψευδώς, σε κάτι πολύ κατώτερο απ’ ότι πραγματικά είναι στην αυθεντική Ορθόδοξη διάστασή της και μάλιστα σε πηγή φόβου και αιτίας μετάδοσης ασθενειών.

13.Παρομοίως, προ δύο ημερών αποφαίνονται και οι εκατόν πενήντα δύο Κύπριοι ιατροί, οι οποίοι ζητούν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να άρει τις εν λόγω απαγορεύσεις και να επιτρέψει τη συμμετοχή των πιστών στις Θείες Λειτουργίες, νοουμένου ότι λαμβάνονται μέτρα προστασίας.

14.Οι επιβληθείσες, λοιπόν, απαγορεύσεις εις ότι αφορά την άσκηση των λατρευτικών καθηκόντων των πιστών, (η περιστολή των άλλων δικαιωμάτων δεν αφορά την παρούσα) είναι άνευ νομικής υποστάσεως και συνεπώς άκυρες εν τη γενέσει τους.

Εν΄ όψει των ανωτέρω, καλείσθε όπως μη προχωρήσετε στην ποινική δίωξη των ως άνω εκπροσώπων της Εκκλησίας ή οποιωνδήποτε άλλων ιερέων ή ιεραρχών ή πιστών, καθ΄ ότι, οι εν λόγω διώξεις θα είναι παράνομες και η παρανομία θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σίγουρο ότι θα εκτεθεί η Πολιτεία.

Διατελούμε

Παναγιώτης Π. Κλεοβούλου

Δικηγόρος

29 Απρ 2020

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς»



Εἶναι στίχος ποὺ τὸν ἀκοῦμε στὸ προοίμιο τῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ Νυμφίου κατὰ τὴ Μ. Ἑβδομάδα. Προτάσσεται πρὶν ἀπὸ τὸ κατανυκτικὸ τροπάριο «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται», μαζὶ μὲ ἄλλους τρεῖς στίχους («Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός...» κ.ο.κ.), καὶ ὅλοι μαζὶ ἀνήκουν στὴν περίφημη «ᾠδὴ» τοῦ προφήτη Ἡσαΐα.

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσ. κς΄ [26] 15).

Σκανδαλιστικὸς ἀκούγεται ὁ στίχος. Εὐχόμαστε λοιπὸν μέσα στὴν Ἐκκλησία νὰ δίνει ὁ Θεὸς κακὰ στοὺς ἐνδόξους, τοὺς κυβερνῆτες τῆς γῆς; Καὶ πῶς αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνάδει μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐλέους καὶ τῆς συγγνώμης ποὺ κυριαρχεῖ στὴν Ἐκκλησία μας, αὐτὸ ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε, ὅταν μάλιστα ἀνέβαινε στὸ Σταυρὸ ὁδηγημένος ἀπὸ τοὺς κακούργους ἐκείνους ἐχθρούς Του; Πῶς μπορεῖ τὸ «πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» νὰ συμφωνήσει μὲ τὸ «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι»; (Λουκ. κγ΄ [23] 34).

Καταρχὰς πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι τὸ «πρόσθες κακὰ» ἀνήκει στὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν δηλαδὴ ἀκόμα δὲν εἶχαν ἐκχυθεῖ στὸν κόσμο τὰ ἄπειρα ἐλέη καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ τοῦ ἁγίου Θεοῦ, τὰ ὁποῖα ἀκριβῶς ἐξεχύθησαν μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἄνθρωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀκόμα καὶ οἱ ἁγιότεροι ἐξ αὐτῶν, δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐννοήσουν τὸ βάθος καὶ πλάτος τῆς θεϊκῆς συγκαταβάσεως, τοῦ ἐλέους καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ μεγάλου Θεοῦ. Καὶ προκειμένου νὰ διατηρηθεῖ ἀκέραιη καὶ ἀλώβητη ἡ λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, προέβαιναν σὲ τέτοιου εἴδους ἀφορισμοὺς ὅσων ἔδειχναν στὴ ζωή τους ἀσέβεια καὶ ἀποστασία.

Ἐδῶ ὅμως τὸ πνεῦμα αὐτὸ ξεπερνιέται ἀπὸ τὸν Ἡσαΐα. Διότι ὁ Προφήτης τοῦ Θεοῦ, προβλέποντας τὸ μέλλον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἀντιλαμβανόμενος τί ὁ Θεὸς πρόκειται νὰ πράξει σ’ αὐτούς, λέει ἐκ τῶν προτέρων ὅσα πρόκειται νὰ πάθουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς, οἱ κυβερνῆτες τῶν ἐθνῶν ποὺ εἶναι ἀσεβεῖς καὶ ἄδικοι, πονηροὶ καὶ ἀλαζόνες, καὶ συμπεριφέρον­ται μὲ σκληρότητα καὶ ἀδικία πρὸς τοὺς ὑπηκόους τους, μὴ ὑπολογίζοντας οὔτε ἀνθρώπινο οὔτε θεῖο δίκαιο. Ἡ προστακτικὴ συνεπῶς «πρόσθες» δὲν σημαίνει ὅτι ὁ Προφήτης εὔχεται στὸ Θεὸ νὰ τιμωρήσει μὲ ἀλλεπάλληλες συμφορὲς τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, ἀλλὰ ὅτι δίνει σαφὴ προειδοποίηση, προβλέπει καθαρὰ αὐτὸ ποὺ ὁ Θεὸς πρόκειται νὰ πράξει. «Προαγορευτικόν», δηλαδὴ προφητικὸ εἶναι ἐ­δῶ τὸ «πρόσθες», ἐξηγεῖ ὁ ἑρμηνευτὴς τῶν Γραφῶν Θεοδώρητος, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Προφήτης «προλέγει τὸν ὄλεθρον τῶν διωκόντων τοὺς εὐσεβεῖς»1.

Ἀκόμα ὅμως κι ἂν ἔτσι ἔχουν τὰ πρά­γματα, θὰ μποροῦσε νὰ ἀντείπει κανείς, γιατί ὁ Θεὸς νὰ στέλνει κακὰ σὲ ὅσους δὲν θέλουν νὰ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὸ νόμο Του;

Στὴν ἐρώτηση αὐτὴ ἀπαντᾶ διεξοδικὰ ὁ Μ. Βασίλειος στὸ λόγο του «Ὅτι οὐκ ἔστιν αἴτιος τῶν κακῶν ὁ Θεός». Ἐκεῖ ὁ μέγας ἱεράρχης, ἀφοῦ ἐξαρχῆς κάνει τὴ διάκριση τοῦ πραγματικοῦ («φύσει») κακοῦ, ποὺ εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἀπὸ τὸ θεωρούμενο ἀπὸ ἐμᾶς κακό («τὸ πρὸς τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν»), ποὺ εἶναι ὅ,τι μᾶς πονεῖ καὶ μᾶς κάνει νὰ θλιβόμαστε (πόνοι, δυστυχίες, συμφορές, καταστροφές, θάνατος), ἔπειτα ξεκάθαρα λέει ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔφτιαξε κακὸ στὸν κόσμο. Πῶς ἐξάλλου εἶναι δυνατὸν ὁ πανάγαθος Θεὸς νὰ ἔφτιαξε κάτι κακό; «Ὅλως μὴ Θεὸν αἴτιον ἡγοῦ τῆς ὑπάρξεως τοῦ κακοῦ», σὲ καμιὰ περίπτωση μὴ θεωρήσεις τὸν Θεὸ αἴτιο τῆς ὑπάρξεως τοῦ κακοῦ, τονίζει ὁ ἱερὸς Πατήρ. Τὸ κακὸ ὑπάρχει, ἐξηγεῖ, ἀπὸ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου, τὴ θέλησή του νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό, ποὺ εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἡ πηγὴ κάθε ἀγαθοῦ.

Ἐν τούτοις, κάποτε ὁ Θεὸς παραχωρεῖ νὰ συναντήσουν τὸν ἄνθρωπο αὐτὰ ποὺ θεωροῦμε θλιβερά, καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι συν­έπειες τοῦ ὄντως κακοῦ, τῆς ἁμαρτίας. Καὶ τὸ κάνει αὐτὸ ὁ Θεός, ἐξηγεῖ καὶ πάλι ὁ Μ. Βασίλειος, «πρὸς τὸ συμφέρον», «ἐπὶ διορθώσει τῶν πλημμελημάτων», καθότι ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ «τῆς κακίας τὴν αὔξησιν περικόπτουσι». Ὁ ἄνθρωπος ταπεινώνεται ἀπὸ τὴν ἑωσ­φορική του ἀλαζονεία καὶ συστέλλεται, ὁδηγεῖται σὲ ἐπίγνωση καὶ μετάνοια. Συν­επῶς, καταλήγει ὁ ἱερὸς Πατήρ, μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ ὁ Θεὸς ἀναιρεῖ τὸ ὄντως κακό, ποὺ εἶναι ἡ ἁμαρτία2.

Ἐπιπλέον, μὲ τὸ νὰ εἶναι οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς, βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καὶ μεγιστάνες, σὲ περίοπτη θέση, γίνονται πρότυπα καὶ ὑποδείγματα ζωῆς ἀπὸ τὸν πολὺ λαό. Ἂν λοιπὸν αὐτοὶ ἀλαζονεύονται καὶ ἀδικοῦν, καὶ παρὰ ταῦτα μένουν ἀτιμώρητοι, αὐτὸ ὁπωσδήποτε θὰ παρακινήσει πολλοὺς νὰ ἀκολουθήσουν τὸν ἴδιο δρόμο, μὲ τὴν ἰδέα μάλιστα ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένας Θεός, καμιὰ δικαιοσύνη ὑπέρτερη τοῦ δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου, οὐσιαστικὰ δηλαδὴ αὐτοῦ ποὺ ὀνομάζουμε «νόμο τῆς ζούγκλας». Ὅμως ἔτσι ποῦ θὰ ὁδηγηθεῖ ἡ κοινωνία μας;

Δύο καλὰ συνεπῶς προξενεῖ ὁ Θεὸς μὲ τὴν παραχώρηση δεινῶν στοὺς ἀσεβεῖς ἰσχυρούς: Πρῶτον, περιστέλλει τὴν ἀσέβειά τους καὶ δεύτερον, καταστέλλει διαθέσεις ἀδικίας καὶ κινήσεις ἀποστασίας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀκριβῶς μετανοοῦν, ἐπειδὴ βλέπουν καὶ κατανοοῦν πῶς ἐργάζεται ὁ Θεὸς στὸν κόσμο.

Οἱ Χριστιανοί, ζώντας στὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος, ἔχουμε χρέος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιταγὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, νὰ εὐ­χόμαστε ἀγαθὰ «ὑπὲρ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων» (Α΄ Τιμ. β΄ 2). Παραλλήλως ὅμως, ὅταν βλέπουμε τὶς συνέπειες τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε καταλαβαίνουμε τί σημαίνει τὸ «πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε», καὶ αὐτὸ μᾶς γίνεται ἀφορμὴ ἀκόμα περισσότερο νὰ εὐλογοῦμε καὶ νὰ δοξάζουμε τὴν ἄπειρη φιλανθρωπία Του, ἡ ὁποία ὅ,τι ἐπιτρέπει, τὸ ἐπιτρέπει πρὸς τὸ ἀληθινὸ καὶ αἰώνιο συμφέρον μας.

1. Θεοδωρήτου Κύρου, Εἰς τὸν προφήτην Ἡσαΐαν, PG 81, 368C.
2. Βλ. Μ. Βασιλείου, Ὅτι οὐκ ἔστιν αἴτιος τῶν κακῶν ὁ Θεός, ΕΠΕ 7, 92· 100· 104.

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”