Δίπλα-δίπλα Πάπας και Βαρθολομαίος με μάσκες και…συμπροσευχές για ειρήνη (ΒΙΝΤΕΟ)

 

Μαζεύτηκαν όλοι μαζί για την...παγκόσμια ειρήνη.

Ο Πάπας Φραγκίσκος φόρεσε μάσκα για πρώτη φορά σε δημόσια λειτουργία την Τρίτη, όταν εκείνος και άλλοι θρησκευτικοί ηγέτες παρέστησαν σε προσευχή για την επικράτηση της ειρήνης σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο ποντίφικας φόρεσε μια λευκή μάσκα κατά τη διάρκεια της λειτουργίας στη Βασιλική της Σάντα Μαρία ιν Αρατσέλι, στη Ρώμη. Προηγουμένως, φορούσε μάσκα μονάχα εντός του αυτοκινήτου που τον μετέφερε στις εβδομαδιαίες ακροάσεις του στο Βατικανό.

Εχει δεχθεί επικρίσεις, -όχι άδικα- ιδίως από χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επειδή δεν φορούσε μάσκα στις γενικές ακροάσεις και ορισμένες φορές ερχόταν σε σχετικά κοντινή απόσταση με τους επισκέπτες του.

Πριν λίγες ημέρες, μέλη της φρουράς του βρέθηκαν θετικά στον κορωνοϊό και ο Πάπας για λόγους ασφαλείας, φορά πλέον μάσκα και στην διαδικασία της λειτουργίας.

Και ο Βαρθολομαίος στην λειτουργία με τον Πάπα Φραγκίσκο

Ο 83χρονος Φραγκίσκος παρέστη στη λειτουργία μαζί με άλλους Χριστιανούς ηγέτες, μεταξύ αυτών τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Την ίδια στιγμή, σε άλλα σημεία της Ρώμης, Εβραίοι προσεύχονταν στη συναγωγή της πόλης και Βουδιστές, Σιχ, Ινδουιστές και Μουσουλμάνοι ηγέτες επίσης προσεύχονταν για την ειρήνη.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την ώρα που ο αριθμός των νέων κρουσμάτων κορωνοϊού στην Ιταλία αυξάνεται σταθερά τις τελευταίες εβδομάδες. Η Ιταλία κατέγραψε τις τελευταίες 24 ώρες 10.874 νέες μολύνσεις Covid-19, ένας αριθμός αυξημένος από τα 9.338 κρούσματα χθες Δευτέρα.

Ο ποντίφικας έβγαλε τη μάσκα του όταν απευθύνθηκε στους παρισταμένους, όπως έκαναν και άλλοι ηγέτες όταν εκφώνησαν τον λόγο τους, όμως την φόρεσε ξανά όταν ολοκλήρωσε την ομιλία του.

(ΦΩΤΟ:Screenshot)

πηγή: el.gr/

Άγιος Μάμας: Προστάτης των βοσκών και των υιοθετημένων παιδιών

Γιατί απεικονίζεται με λιοντάρια στις αγιογραφίες

Πρόκειται για ένα πολύ γνωστό άγιο που η φήμη του απλώνεται από την Ελλάδα έως και την Ισπανία. Πολλά ελληνικά χωριά φέρουν το όνομά του και πολλές εκκλησίες έχουν χτιστεί στη μνήμη του. Ο Άγιος Μάμας έχει καθιερωθεί ως προστάτης των βοσκών αλλά και των υιοθετημένων παιδιών.

Γεννήθηκε το 260 μ.Χ. στη Γάγγρα της Παφλαγονίας. Γονείς του ήταν οι Θεόδοτος και Ρουφίνα, ευσεβείς Χριστιανοί και με αρκετά καλή κοινωνική θέση. Ο Θεόδοτος, λόγω, της έντονης χριστιανικής δράσης του, είχε ξεσηκώσει εναντίον του έναν από τους τοπικούς άρχοντες, που τον έλεγα Αλέξανδρο. Αυτός είχε διοριστεί από τον ηγεμόνα, με σκοπό να πείθει τους Χριστιανούς να ασπάζονται την ειδωλολατρία. Ο πατέρας του αγίου πρόβαλε σθεναρή αντίσταση και αρκετές φορές, μάλιστα, χλεύαζε τη λατρεία των ειδώλων. Ο άρχοντας είχε εξοργιστεί τόσο πολύ με αυτή τη συμπεριφορά, που τελικά αποφάσισε να συλλάβει το αντρόγυνο. Άρχισε, λοιπόν, να τους ανακρίνει και να τους απειλεί πως θα τους στείλει στον βασιλιά Φαύστο στην Καισαρεία για να τους βασανίσει. Αφού, είδε πως τα λόγια του δεν είχαν καμία ανταπόκριση, τους έστειλε πράγματι στη φυλακή της Καισαρεία.

Η Ρουφίνα, παρά το γεγονός ότι ήταν έγκυος, ακολούθησε τον άντρα της στη φυλακή και υπέμεινε μαζί του όλες τις κακουχίες και τα βασανιστήρια. Μέσα στη φυλακή έμειναν για πολλές μέρες νηστικοί, με αποτέλεσμα μια μέρα ο Θεόδοτος να πεθάνει. Η γυναίκα του ταραγμένη από τον θάνατο του συζύγου της γέννησε μέσα στη φυλακή τον Άγιο Μάμα. Εξαιτίας, όμως, της αδυναμίας της και της ταλαιπωρίας δεν άντεξε και πέθανε και αυτή.

Το βρέφος γλίτωσε και υιοθετήθηκε από μία πολύ καλή γυναίκα της περιοχής, που λεγόταν Αμμία Ματρώνα. Η γυναίκα αυτή είδε στον ύπνο της έναν άγγελο που την οδήγησε στη φυλακή, την παρότρυνε να θάψει τα σώματα του Θεόδοτου και της Ρουφίνας και να υιοθετήσει το άτυχο αγοράκι. Έτσι και έγινε. Αφού έθαψε τους γονείς του αγίου, περιέθαλψε το βρέφος σαν να ήταν πραγματικά μητέρα του. Όταν το μωρό έγινε ενός έτους άρχισε να λέει συνεχώς τη λέξη «μαμά», γι’ αυτό και τον ονομάσανε Μάμα.

Η θετή μητέρα βοήθησε πραγματικά το παιδί να μεγαλώσει σωστά και να μορφωθεί. Το έγραψε στο σχολείο, όπου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ξεχώρισε για την εξυπνάδα του και τις άριστες επιδόσεις του. Εκείνη την περίοδο, ξεκίνησαν εκ νέου οι διωγμοί εναντίον των Χριστιανών, μέσω ενός καινούργιου διατάγματος του Καίσαρα. Σύμφωνα με το διάταγμα αυτό, οι ηγεμόνες όλων των πόλεων ήταν υποχρεωμένοι να συλλάβουν όλους τους Χριστιανούς και να τους βασανίσουν μέχρι να αρνηθούν την πίστη τους.

Στην Καισαρεία έστειλαν κάποιον με το όνομα Δημόκριτος για να ενημερώσει όλους τους κατοίκους, ακόμα και τα παιδιά. Ο Μάμας, που βρισκόταν και αυτός στη συγκέντρωση αυτή, μόλις άκουσε τα λόγια του απεσταλμένου προσπάθησε να συμβουλέψει τους συμμαθητές του, λέγοντάς τους: «Πέστε μου, φίλοι μου, τι είδους ουσία προσφέρετε και σε ποιου την προσκύνηση γίνεστε υπήκοοι;». Αυτοί του απάντησαν: «Υπακούμε στη διαταγή του Καίσαρα». Τους λέει, τότε: «Μη αδελφοί μου, θυμηθείτε τις γραφές τις οποίες διδασκόμαστε και σκεφτείτε καλά και αναγνωρίστε τον αληθινό Θεό, τον ποιητή του ουρανού και της γης. Αυτόν να λατρέψετε και να προσκυνήσετε, γιατί ο Θεός διά του Ιησού Χριστού έδειξε τον δρόμο της σωτηρίας. Σε Αυτόν να προσφέρουμε θυσία και μην απατάσθε και να θυσιάζετε στα άψυχα είδωλα, τα οποία είναι έργα ανθρώπων. Μη συμμετέχετε, λοιπόν, αδελφοί στις βδελυρές θυσίες».

Οι συμμαθητές του, θορυβημένοι από όσα άκουσαν, μετέφεραν τα λόγια του Μάμα στη μητέρα του, αλλά και στον άρχοντα Δημόκριτο. Η μητέρα του χάρηκε ιδιαίτερα ακούγοντας τη θέση του θετού γιού της, ο άρχοντας, όμως, ανησύχησε αρκετά. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούσε να τιμωρήσει τον νεαρό, καθώς η Αμμία ήταν μία αρκετά πλούσια γυναίκα, με εξουσία στα χέρια της, που τη φοβόντουσαν ακόμα και οι άρχοντες του τόπου. Όταν ο Μάμας έγινε 15 χρονών, η μητέρα του πέθανε, και έτσι έμεινε και πάλι μόνος του. Τότε, βρήκαν ευκαιρία οι συμμαθητές του να καταγγείλουν ξανά στον Δημόκριτο πως προσπαθούσε να τους προσηλυτίσει και τους παρότρυνε να σταματήσουν να πιστεύουν στα είδωλα. Ο άρχοντας, τότε, αποφάσισε να καλέσει τον Μάμα, ώστε να τον ανακρίνει και να τον βασανίσει. Όλες οι προσπάθειές του, όμως, δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Ο νεαρός ήταν αμετάπειστος και δεν φοβόταν τις απειλές του Δημόκριτου.

Μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνει, αποφάσισε να τον στείλει στον βασιλιά για να βασανίσει μέχρι θανάτου τον άγιο. Όντως, ο βασιλιάς φυλάκισε τον νέο και τον βασάνισε πολύ σκληρά. Έφτασε στο σημείο, μάλιστα, να διατάξει να τον κάψουν ζωντανό. Έτσι, μια μέρα οι φρουροί τον έδεσαν και άναψαν τις δάδες για να τον κάψουν. Όμως, οι φλόγες δεν κατευθύνονταν προς τον Μάμα, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς τους στρατιώτες. Σαστισμένος ο βασιλιάς διέταξε να δέσουν στον λαιμό του μόλυβδο και να τον πετάξουν στη θάλασσα. Και σε αυτή την περίπτωση, ο άγιος κατάφερε να σωθεί, ως εκ θαύματος, καθώς κόπηκε το σχοινί από τον λαιμό του. Βγήκε, λοιπόν, στη στεριά και κατευθύνθηκε προς τα βουνά της Καισαρείας. Εκεί, έμαθε να ζει συντροφιά με όλα τα άγρια ζώα, που υπήρχαν στην περιοχή, ακόμα και με λιοντάρια. Κατόρθωσε να τα εξημερώσει, να τα βοσκά και να τρέφεται από το γάλα τους.

Στα βουνά της Καισαρείας ο άγιος έμαθε να ζει συντροφιά με όλα τα άγρια ζώα, που υπήρχαν στην περιοχή, ακόμα και με λιοντάρια

Γρήγορα, εξαπλώθηκε η φήμη για κάποινο νεαρό που ζει με τα άγρια ζώα και πολλοί ήταν εκείνοι που τον επισκέπτονταν για να τον γνωρίσουν από κοντά. Δυστυχώς, όμως, έμαθε και ο βασιλιάς για την ύπαρξή του και έστειλε να τον συλλάβουν. Μόλις είδε πως ο Μάμας ήταν ακόμα ζωντανός, αποφάσισε και πάλι να τον βασανίσει. Και πάλι, όμως, με κάποιον ανεξήγητο, για τον άρχοντα, τρόπο ο άγιος γλίτωνε. Σύμφωνα με την παράδοση, τον έριξε και στα λιοντάρια, τα οποία, όχι μόνο δεν τον κατασπάραξαν, αλλά ανέβηκε στη ράχη ενός λιονταριού και διέφυγε. Τότε, αποφάσισε ο ίδιος να τον θανατώσει, τρυπώντας τον στην κοιλιά με μία τρίαινα. Με αυτό τον τρόπο άφησε την τελευταία του πνοή ο Άγιος Μάμας.

Αναγνωρίστηκε, ως παιδομάρτυρας από την Εκκλησία μας και η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 2 Σεπτεμβρίου.

Ανακηρύχθηκε προστάτης των βοσκών, καθώς κατόρθωσε να δαμάσει όλα αυτά τα άγρια θηρία, αλλά και προστάτης των υιοθετημένων παιδιών, αφού και αυτός έμεινε ορφανός από βρέφος και υιοθετήθηκε. Ιδιαίτερα γνωστός είναι στη Σκύρο, όπου τα προηγούμενα χρόνια ανθούσε η κτηνοτροφία και κάθε χρόνο στις 2 Σεπτεμβρίου διοργανώνουν μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του, όπου προσφέρουν διάφορες θυσίες και σφάγια.

Πολλές είναι και οι εκκλησίες που έχουν χτιστεί προς τιμήν του σε διάφορα μέρη, όπως Χίο, Κωνσταντινούπολη, Κύπρο, Μακεδονία και Καππαδοκία. Η φήμη του, όμως, απλώνεται και στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα στον Λίβανο, στην Ιταλία και την Ισπανία. Στην τελευταία, μάλιστα, και συγκεκριμένα στο Μπιλμπάο, το γήπεδο της ομάδας της πόλης έχει πάρει το όνομά του από το άγιο (Σαν Μαμές), καθώς βρίσκεται δίπλα σε ναό που έχει χτιστεί προς τιμήν του. Ακόμα, οι παίκτες της ομάδας ονομάζονται «τα λιοντάρια» (los leones) από το μαρτύριο του αγίου.

πηγή:  ikivotos.gr/

Το πείραμα του Στάλιν με την κότα: έτσι κυβερνώνται οι ανόητοι άνθρωποι (η αλλιώς ΓΚΟΙΜ)

 

Ο Στάλιν, ζήτησε να του φέρουν μία κότα, την πήρε στην αγκαλιά του και πιέζοντας την σφιχτά με το ένα χέρι, με το άλλο άρχισε να την ξεπουπουλιζει.

Η κότα φώναζε από πόνο και προσπαθούσε να δραπετεύσει με κάθε τρόπο χωρίς επιτυχία, η λαβή ήταν πολύ δυνατή για εκείνη.

Ο Στάλιν κατάφερε να αφαιρέσει όλα τα φτερά, χωρίς μεγάλα προβλήματα και αφού τελείωσε είπε στους συνεργάτες του:

""Τώρα κοιτάξτε τι θα συμβεί.""(Ιερός λόχος)

Έβαλε την κότα στο έδαφος και απομακρύνθηκε από αυτήν, πήγε και πήρε λίγο σιτάρι, ενώ οι συνεργάτες του παρακολουθουσαν με έκπληξη καθώς, παρά τούς πόνους και την αιμορραγία, η κότα έτρεξε προς αυτόν μόλις έριξε χούφτες σιτάρι στο έδαφος, περιμετρικά στο δωμάτιο.

Η κότα όχι μόνο δεν έφυγε αλλά τον ακολουθούσε σε κάθε του βήμα.

Σε αυτό το σημείο ο Στάλιν στράφηκε στους βοηθούς του, που έκπληκτοι παρατηρούσαν το θέαμα και είπε:

'' Είδατε, έτσι κυβερνώνται οι ανόητοι άνθρωποι. Είδατε πως η κότα με ακολουθούσε παρά τον πόνο που της προκάλεσα;

Οι περισσότεροι λαοί είναι έτσι, συνεχίζουν να ακολουθούν τους κυβερνήτες και τους πολιτικούς τους παρά τον πόνο που τους προκαλούν, με μοναδικό σκοπό να λάβουν ένα δωράκι, λίγο παραπάνω από το τίποτα ή απλώς κάποιο φαγητό για να ξεχάσουν την πείνα τους για λίγες μέρες ". 

Χρήστος Παπαπαναγιώτου

πηγή: thesecretrealtruth.blogspot.com

Έχετε δοκιμάσει τσάι από πευκοβελόνες; Έχει πέντε φορές περισσότερη βιταμίνη C από τα πορτοκάλια

Έχετε δοκιμάσει ποτέ τσάι από πευκοβελόνες; αν όχι δεν ξέρετε τι χάνετε. Έχει μια λεπτή ντελικάτη, σχεδόν σαμπανιζέ γεύση, που ξαφνιάζει ευχάριστα και το κυριότερο, είναι γεμάτο από βιταμίνη C. Υπολογίζεται πως διαθέτει πέντε φορές περισσότερη βιταμίνη C από τα πορτοκάλια.

Αυτό το τσάι έγινε γνωστό από τους ιθαγενείς της Αμερικής που το προσέφεραν στους Ευρωπαίους που έπασχαν από σκορβούτο, λόγω έλλειψης της εν λόγω βιταμίνης.

Στην Ελλάδα δεν το γνωρίζουμε ιδιαίτερα, καθώς έχουμε τόσα φυτά για να παρασκευάσουμε τσάι που δεν φροντίσαμε να προβάλλουμε τις μοναδικές ιδιότητες που έχουν οι πευκοβελόνες.

Γιατί ποιος μπορεί να αρνηθεί πως αυτό το ευτελές υλικό, που υπάρχει σχεδόν παντού, έχει μοναδικές ιδιότητες όταν μάθει πως διαθέτει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, γεγονός που το κάνει άκρως αντικαρκινικό, ενώ παράλληλα προσφέρει πνευματική διαύγεια, προστασία από τη γρίπη και πολλά άλλα;

Το έλαιο από τις πευκοβελόνες, όπως και το έλαιο ευκαλύπτου, προστατεύει από διάφορους επιβλαβείς οργανισμούς και προωθεί την καλή υγεία. 

Η έρευνα έχει δείξει πως  βοηθά στην διατήρηση της καλής κατάστασης του ανοσοποιητικού συστήματος, στην ανακούφιση των ρινικών και βρογχικών λοιμώξεων, λειτουργεί ως αντιμικροβιακό μέσο στις μυκητιάσεις και προστατεύει από τη γρίπη και το κοινό κρυολόγημα.

Ακόμα το έλαιο από τις πευκοβελόνες εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες και προστατεύει από ασθένειες των ματιών, τη μυϊκή εκφύλιση και τις διαταραχές του νευρικού συστήματος. Είναι επίσης χρήσιμο στη θεραπεία εκζέματος, πιτυρίδας, ψωρίασης, σπυριών, και ακμής.

Προσθέστε τις πευκοβελόνες σε ζεστό νερό κι αφήστε 10 λεπτά

Παράλληλα έχει αποδειχθεί πως παρέχει πνευματική διαύγεια και είναι μια ισχυρή πηγή βιταμίνης Α. Έχει αναφερθεί ότι βοηθάει στην κατάθλιψη, στην παχυσαρκία, στην σκλήρυνση κατά πλάκας, στις πέτρες στα νεφρά, στις αλλεργίες, στην υψηλή πίεση και στους όγκους.

Έρευνα εξάλλου έχει αποδείξει πως οι πευκοβελόνες είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό και συμβάλλοντας στην αναστολή του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων. Είναι επίσης μία μεγάλη πηγή προανθοκυανιδίνης, η οποία είναι μια ένωση παρόμοια με αντιοξειδωτικά.

Πώς θα φτιάξετε Τσάι από Πευκοβελόνες

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ετοιμάσετε τσάι από πευκοβελόνες 

Καταρχήν πρέπει να αναζητήσετε πευκοβελόνες από ασφαλές είδος πεύκου, όπως το λευκό πεύκο, το οποίο έχει αναγνωριστεί ως η καλύτερη επιλογή.Υπάρχουν μερικές βελόνες οι οποίες είναι τοξικές και δεν πρέπει να χρησιμοποιούν στο τσάι σας, όπως αυτές από το αυστραλιανό πεύκο, το πεύκο Νόρφολκ, το Ποντερόζα, το αγριοκυπαρίσσι, το κοινό πουρνάρι και το κυπαρίσσι Μοντερέι.

Επίσης, είναι καλύτερο αν χρησιμοποιήσετε μόνο μια χούφτα των νεότερων βελονών που έχουν φωτεινό πράσινο χρώμα, κι όχι τις σκούρες πράσινες.

Οι βελόνες που χρησιμοποιούνται πρέπει να είναι από δέντρα που δεν έχουν ψεκαστεί ποτέ με χημικές ουσίες και είναι  μακριά από δρόμους.

Μετά τη συλλογή των σωστών πευκοβελονών, αφαιρέστε την καφέ περιοχή τους και τοποθετήστε τις βελόνες σε ένα δοχείο όπου στη συνέχεια θα ρίξετε ζεστό νερό (να έχει βράσει χωρίς να κοχλάσει για να μην καταστρέψει τις βιταμίνες) πάνω από τα πευκοβελόνες. 

Καλύψτε το δοχείο και αφήστε τα βελόνες εκεί για 10 λεπτά. Σουρώστε το μείγμα, και πιείτε αμέσως.

Άλλος τρόπος παρασκευής τσαγιού από πευκοβελόνες είναι να τις βάλετε σε ένα βάζο με καλό νερό, να σκεπάστε με πλαστική μεμβράνη και να το τοποθετήστε στον ήλιο το πρωί. Αφήστε το εκεί όλη τη μέρα. Μπορείτε να αραιώσετε το τσάι που θα φτιάξετε με αυτόν τον τρόπο με νερό, για πιο ήπια γεύση, και να το βάλετε στο ψυγείο για να διατηρηθεί.

Σημείωση: Οι γυναίκες που είναι έγκυες ή αναμένουν να μείνουν έγκυες δεν πρέπει να καταναλώνουν το τσάι από πευκοβελόνες κι εννοείται όσοι είναι αλλεργικοί στο πεύκο

πηγή: 

Διαβάστε τα θα χρησιμέψουν σύντομα

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Χωρίς Θρησκεία και Ελληνική Γλώσσα, Διαλύεται η Πατρίδα μας»

 

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου – Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶ

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἤθελε νὰ διδάσκεται ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα, στὴν ὁποία εἶναι γραμμένο τὸ Εὐαγγέλιο, ὅπως ἔλεγε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἤθελε νὰ μάθουν ὅλα τὰ παιδιὰ Ἑλληνικὰ καὶ ἵδρυσε, Ἑλληνικὰ Σχολεῖα.

Διότι γνώριζε ὅτι, ἂν σταματήσουν «νὰ μαθαίνουν Ἑλληνικὰ μέσω τῶν Ἑλληνικῶν σχολείων», θὰ ἀποκοποῦν ἀπὸ τὶς ρίζες τους, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Ἔθνος τους. Γιατί χωρὶς Παιδεία θὰ χάσουν καὶ Θρησκεία καὶ Πατρίδα.

Ἦρθε ἀντιμέτωπος μὲ τὴν χρῆσι τῆς ἀλβανικῆς καὶ βλάχικης γλώσσας, διότι ὑποχωροῦσε ἡ ἑλληνική. Στὸ Μέτσοβο ἐπὶ παραδείγματι τοὺς προέτρεψε νὰ διατηρήσουν τὴν χριστιανικὴ θρησκεία καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, διότι χωρὶς αὐτὰ τὰ δύο «διαλύεται ἡ Πατρίδα μας».

Εἶπε ὅτι, ἂν διατηρηθοῦν αὐτά, ὁ Θεὸς θὰ φέρη καλύτερες μέρες γιὰ τὴ χώρα μας.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Χωρίς Θρησκεία και Ελληνική Γλώσσα, Διαλύεται η Πατρίδα μας»

Δύο προφητείες του αγίου Κοσμά του Αιτωλού για την τηλεόραση (Βίντεο ΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!)

 

«Θα βγει» είπε «ένα μαγικό κουτί που θα τρελλάνει τον κόσμο».
Γιατί ονόμασε μαγικό κουτί την τηλεοράση; Γιατί ασκεί μαγεία, έλξη πάνω στις ψυχές, κανένα άλλο επιστημονικό εφεύρημα, επίτευγμα δεν ασκεί τόση έλξη πάνω στις ψυχές όσο η τηλεόραση. Κατήντησε η τηλεόρασις να είναι εκ των ων ουκ άνευ της συγχρόνου ζωής, δεν μπορεί δηλαδή να θεωρηθεί σύγχρονος άνθρωπος χωρίς τηλεόραση, όπως είναι απαραίτητος ο άρτος, ο αέρας, το οξυγόνο, το νερό, θεωρείται δυστυχώς σήμερα απαραίτητη και η τηλεόραση.

«Θα ΄ρθεί καιρός που μέσα στα σπίτια, θα μπει ο καταραμένος διάβολος και τα κέρατά του θα είναι στα κεραμίδια», στις στέγες. 
Κέρατα είναι οι κεραίες, πολύ χαρακτηριστική προφητεία. Με την τηλεόραση μέσα στα σπίτια μπήκε ο διάβολος. Τα σπίτια άλλοτε ήταν εκκλησίες, τα ελληνικά σπίτια, εδώ και 50 και 100 και 200, τα σπίτια ήταν ιεροί τόποι, ιερές εστίες.

πηγή: 

Κλείστε την TEL-EVIL-SION !!!

Η κακοδοξία της «τυφλής υπακοής στους επισκόπους»

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

…θα δούμε κάποιες μαρτυρίες νεότερων και σύγχρονων αγίων που βρίσκονται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με όσα αναφέραμε παλαιότερα, προτρέποντας τους πιστούς σε απείθεια και ανυπακοή, όταν βέβαια συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Λάβαμε προς δημοσίευση στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση infokatanixis@gmail.com από τον κ. Νεκτάριο Δαπέργολα το ακόλουθο άρθρο:

--------------------------------------------

Η κακοδοξία της «τυφλής υπακοής στους επισκόπους»

(και πώς την καταρρίπτουν οι ίδιοι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας)

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Σε παλαιότερα κείμενα καταγράψαμε μία εντυπωσιακή σειρά μαρτυριών σπουδαίων Αγίων και μεγάλων εκκλησιαστικών ανδρών, από τον Απόστολο Παύλο ως τους Καππαδόκες Πατέρες και από τον Μέγα Αθανάσιο ως τον Μέγα Φώτιο για το θέμα της απροϋποθέτου υπακοής και είδαμε με ποιον ξεκάθαρο τρόπο προτρέπουν τους πιστούς σε απείθεια και ανυπακοή απέναντι σε κακόδοξους και πλανεμένους ποιμένες. Το ζήτημα είναι άκρως επίκαιρο, γιατί ζούμε σε μία κατεξοχήν επικίνδυνη εποχή, εποχή μεγάλης δογματικής σύγχυσης και πνευματικής θολούρας, εποχή όπου ολοένα και πιο επιτακτικά τίθεται από κάποιους η απαίτηση στους πιστούς να υπακούουν στα κελεύσματα των εκκλησιαστικών αρχόντων σε ποικίλες δογματικές παρεκκλίσεις και βέβηλες εκτροπές (και συμπεριλαμβάνω ασφαλώς μέσα σε αυτές και όλα όσα ζούμε τους τελευταίους μήνες, όλο αυτό το απερίγραπτο όνειδος των κλειδαμπαρωμένων ή αποστειρωμένων ναών, όλη αυτή την αθλιότητα με τις μάσκες, τη μη προσκύνηση των ιερών εικόνων και τα συσκευασμένα αντίδωρα, όλον τον αυξανόμενο φόβο ακόμη και για το Άγιο Ποτήριο). Εφεξής θα δούμε κάποιες μαρτυρίες νεότερων και σύγχρονων αγίων που βρίσκονται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με όσα αναφέραμε παλαιότερα, προτρέποντας τους πιστούς σε απείθεια και ανυπακοή, όταν βέβαια συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι.

Αρχής γενομένης με τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, που απόλυτα συντεταγμένος με όσα έγραφε αρκετούς αιώνες πριν ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ξεκαθαρίζει ότι «ἄν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, μὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅμως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν, φεῦγε παραίτησέ τον, ὄχι μόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἄν ἄγγελος εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανόν».

Αναφέρω στη συνέχεια την εντυπωσιακή προόραση από τον φημισμένο Ρώσο Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς (1897-1966), Επίσκοπο Σανγκάης και Σαν Φραντσίσκο (όπου και βρίσκεται το άφθορο σκήνωμά του), μια προόραση που θα μπορούσε να ονομαστεί και ρητή παραίνεση προς τυφλο-υπακοούληδες και κάθε λογής νανουρισμένους: «Στα έσχατα χρόνια το κακό και η αίρεση θα έχει τόσο εξαπλωθεί που οι πιστοί δε θα βρίσκουν ιερέα και ποιμένα να τους προστατέψει από την πλάνη και να τους συμβουλέψει στη σωτηρία. Τότε, οι πιστοί δε θα μπορούν να δεχτούν ασφαλείς οδηγίες από ανθρώπους, αλλά οδηγός τους θα είναι τα κείμενα των Αγίων Πατέρων. Ιδίως σε αυτή την εποχή, ο κάθε πιστός θα είναι υπεύθυνος για όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας. Αδελφοί, καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας απέναντι στο Θεό και την ιστορία. Μην ανέχεστε άλλες λοξοδρομίες και πλάνες από τους ιερείς και αρχιερείς σας! Μην κάνετε τα στραβά μάτια, είστε συνυπεύθυνοι! Οι Άγιοι σας προειδοποιούν»!

Μία ακόμη μεγάλη σύγχρονη εκκλησιαστική μορφή, που επίσης μας προειδοποιεί, είναι ο μακαριστός μητροπολίτης (και μέγας αγωνιστής της Ορθοδοξιας) Αυγουστίνος Καντιώτης. Ο άνθρωπος που τόσο βαθιά εκτιμούσαν σπουδαίοι σύγχρονοι Άγιοι, όπως ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης (που τον ονόμαζε «Μάρτυρα του Χριστού») και ο Άγιος Παΐσιος (που μεταξύ άλλων εγκωμιαστικών τον αποκαλούσε μάλιστα και «Νέο Χρυσόστομο της Εκκλησίας»). Ιδού λοιπόν τι λέει και τι ξεκαθαρίζει ρητά περί υπακοής ο μεγάλος αυτός σύγχρονος ιεράρχης μας: «Ο Επίσκοπος πρέπει να υπακούη στο Ευαγγέλιο. Δι’ αυτό, όταν χειροτονείται ο Επίσκοπος, χειροτονείται κάτω από το Ευαγγέλιο και αυτό σημαίνει, όπως λέγουν οι Πατέρες, ότι ο λαός θα υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό ένα όρο, ότι και ο Επίσκοπος θα υπακούη στο Ευαγγέλιο. Όταν όμως ο Επίσκοπος δεν υπακούη στο Ευαγγέλιο και δεν πράττη σύμφωνα με τους Ιερούς Κανό­νας, τότε οι κληρικοί και ο λαός δεν είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν στον Επίσκοπο. Στην περίπτωσι αντιφάσεως μεταξύ Ευαγγελίου και διδασκαλίας του Επισκό­που, οπότε δημιουργείται δίλημμα, είνε προτιμότερον να εφαρμόζεται το «πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» (Πράξ. ε΄ 29). Και τότε ηρωϊκοί κληρικοί και μο­ναχοί, ακόμη και απλοί λαϊκοί – εις περιπτώσεις που σι­γούν οι Επίσκοποι, σιγούν οι άμβωνες – τότε κάθε κληρι­κός και λαϊκός έχει το δικαίωμα και είναι υποχρεωμένος να είπη εκείνα τα όποια δεν τολμάει να είπη ο Επίσκο­πος είτε εκ δειλίας είτε υπό κοσμικού πνεύματος διαπνε­όμενος ή και εκ κακής αντιλήψεως. Και οσάκις εσίγησαν οι επίσημοι άμβωνες, τότε προέβαλαν την Ορθοδο­ξία απλοί και ταπεινοί μοναχοί και λαός, γυναίκες και άνδρες. Ας μη λησμονούμε δε, ότι ή Ρουμανία απηλλάγη από τον Τσαουσέσκου με την συνδρομή ενός αφανούς κληρικού ο όποιος άναψε την θρυαλλίδα της ελευθερίας και εσάρωσε το δικτατορικό και τυραννικό καθε­στώς του Τσαουσέσκου. Συνεπώς, ο κάθε κληρικός δεν είναι δούλος τού προϊσταμένου του Μητροπολίτου, άλλ’ οφείλει να υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό τον όρον ό­τι ο Επίσκοπος θα είναι πρωτοπόρος στους ιερούς αγώνας».

Και μια που αναφέρθηκα προηγουμένως και στον Άγιο Παΐσιο, δεν στερείται σημασίας να ξαναθυμηθούμε τι έλεγε πως πρέπει να κάνουμε όταν βάλλεται και διώκεται η πίστη μας ή βλασφημούνται τα θεία, γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε: «Σ’ αυτά τά δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνει ότι γίνεται ανθρωπίνως και ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία, με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμείται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε! Είναι φοβερό! Είπα σε κάποιον: «Γιατί δεν μιλάτε; Τι είναι αυτά πού κάνει ο  τάδε;». «Τι να πεις, μού λέει, αυτός όλος βρωμάει». «Αν βρωμάει όλος, γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον». Τίποτε, τον αφήνουν. Έναν πολιτικό τον έφτυσα. «Πες, τού λέω, “δεν συμφωνώ μ’ αυτό”. Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ και να ρημάξουν όλα;». Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα. Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν.Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο. Και στην βυζαντινή εποχή μια εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία και αντιδρούσε ό κόσμος. Εδώ ό Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, και εμείς να αδιαφορούμε!Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθη σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλὰ με όλους, γιατὶ τους βοηθάνε στα ιδρύματα κλπ., οι Ἁγιορεῖτες πάλι αν δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα, τότε ποιος θα μιλήση;».

Μετά πάντως από όλα όσα αναφέρθηκαν τόσο εδώ, όσο και σε προηγούμενα κείμενα περί της άνευ όρων υπακοής, αλλά και περί της άλλης συνήθους καραμέλας ότι δήθεν αποτελεί ιεροκατάκριση το να μιλάς για τις κακοδοξίες κληρικών (πράγμα που επίσης απορρίπτουν οι Πατέρες της Εκκλησίας), ας ολοκληρώσουμε και με λίγα λόγια για μία άλλη πολύ συνηθισμένη ανοησία: την κατηγορία που εκτοξεύουν οι Οικουμενιστές προς όσους αντιδρούν, ότι δήθεν προκαλούν σχίσμα. Ποιος τολμάει στ’ αλήθεια όμως να ισχυριστεί σοβαρά ότι το σχίσμα (ακόμη κι αν φτάσουμε εντέλει σε κάτι τέτοιο) το προκαλούν όσοι εμμένουν αυστηρά στην ορθόδοξη Παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες κι όχι αυτοί που συναγελάζονται και συμπροσεύχονται με καρδινάλιους, προτεστάντες, ιμάμηδες, γκουρού κλπ, που συλλειτουργούν με καθηρημένους και σχισματικούς ή που υποχωρούν και ενστερνίζονται όλες τις αντορθόδοξες πλάνες και νεοεποχίτικες βλασφημίες; Και δεν έχει φυσικά καμία σημασία ακόμη κι αν αυτοί αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των επισκόπων. Ποιος είπε δηλαδή ότι η αλήθεια και η Θεία Χάρη βρίσκεται οπωσδήποτε στην πλειονότητα; Δεν είναι γνωστές δηλαδή οι περιπτώσεις ψευτοσυνόδων μέσα στην Εκκλησιαστική Ιστορία, καθώς και το τι φρονούσαν τότε οι πλειονότητες; Ή μήπως δεν είναι γνωστό ότι ζούμε σε καιρούς εσχάτους, για τους οποίους εγράφη ότι και οι εκλεκτοί θα πλανηθούν; Και για να το πούμε και με πολύ απλά λόγια: σε μία αντίθεση ή και ρήξη λόγω συγκλονιστικών γεγονότων, ποιος είναι ο υπεύθυνος; Ο σκανδαλοποιός και επιμένων στο σκάνδαλο ή αυτός που αρνείται να το αποδεχθεί και να συμμετάσχει σε αυτό; Είναι φανερό ότι τα δείγματα μιας τέτοιας τόσο παράλογης «λογικής» δεν μπορούν να αντέξουν σε καμία κριτική.

Όπως ακριβώς δηλαδή σε καμία κριτική δεν αντέχει και η επίσης πολυδιαφημισμένη εσχάτως (και αποδιδόμενη σε Κύπριο μητροπολίτη) φράση ότι καλύτερα να πλανάσαι μαζί με την Εκκλησία παρά να έχεις δίκιο εκτός αυτής. Ας ξεκαθαρίσουμε όμως ότι η Εκκλησία δεν πλανάται. Λάθη και πλάνες διαπράττουν οι άνθρωποι και τότε τίθενται μόνοι τους εκτός Εκκλησίας, ας είναι και πατριάρχες και επίσκοποι και η συντριπτική ακόμη πλειονότητα του κλήρου. Το θέμα εδώ – και αξίζει να το ξαναπούμε – δεν είναι ποσοτικό. Το θέμα είναι η αγιοπνευματική αλήθεια. Και αυτήν κατά καιρούς μπορεί να την εκφράζουν ακόμη και πρόσωπα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Θα υπενθυμίσουμε λ.χ. ότι όταν επί δεκαετίες όλοι σχεδόν οι επίσκοποι της Αυτοκρατορίας είχαν προσχωρήσει στον Μονοθελητισμό, την Εκκλησία δεν την αποτελούσαν αυτοί, αλλά βασικά ένας μοναχός, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (μετ’ ολίγων ακόμη). Την Εκκλησία πάλι μόνος του την αποτελούσε (ως προς την πλευρά του κλήρου εννοείται) ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός κατά τους χρόνους της Ψευδοσυνόδου της Φερράρας-Φλωρεντίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ρητά ότι και τρία μόνο άτομα να κρατήσουν ακέραιη την Ορθή Πίστη, αυτά μόνο θ’ αποτελούν την Εκκλησία του Χριστού (Patrologia Graeca 55,158 & 160, 203), ενώ το ίδιο τονίζει και ο άγιος Νικηφόρος ο Ομολογητής (μέγας υπέρμαχος της Ορθοδοξίας κατά την εποχή της Εικονομαχίας), λέγοντας: «Εἰ δὲ καὶ πάνυ ὁλίγοι ἐν τῇ εὐσεβείᾳ καὶ Ὀρθοδοξίᾳ διαμείνωσιν, οὗτοι εἰσίν Ἐκκλησία καὶ τὸ κύρος καὶ ἡ προστασία τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν ἐν αυτοῖς κεῖται, κἄν αὐτοῖς ὑπέρ τῆς εὐσεβείας κακοπαθῆσαι δεήσοι» («αν όμως ελάχιστοι απομείνουν στην ευσέβεια και την ορθοδοξία, τότε αυτοί είναι η Εκκλησία και σ’ αυτούς εναπόκειται η εγκυρότητα και η προστασία των εκκλησιαστικών θεσμών, ακόμη κι αν χρειαστεί να δεινοπαθήσουν υπέρ της ευσέβειας»: Patrologia Graeca 99, 1049). Δεν διευκρινίζουν μάλιστα καν οι εν λόγω μεγάλοι Πατέρες αν αυτοί οι ολίγοι θα είναι οπωσδήποτε κληρικοί. Το ίδιο τονίζει και ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς στη ρήση που προαναφέραμε, λέγοντας ότι οι πιστοί δε θα βρίσκουν ιερέα και ποιμένα να τους προστατέψει από την πλάνη και ότι σε αυτή την εποχή ο κάθε πιστός θα είναι υπεύθυνος για όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας. Και να προσθέσω τέλος και τη γνωστή ρήση του μακαριστού σπουδαίου γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα, ότι στα δύσκολα χρόνια που έχουμε μπροστά μας, για κάποιο χρονικό διάστημα (μέχρι τον πόλεμο και τη μετέπειτα τακτοποίηση του εκκλησιαστικού ζητήματος από μεγάλη σύνοδο που θα συγκληθεί) μόνο λίγοι απλοί παπάδες θα κρατήσουν και θα διαφυλάξουν την Ορθοδοξία, ενώ οι «μεγάλοι», οι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι, θα ακολουθήσουν τον διάβολο. Ποιοι λοιπόν αποτελούσαν ή θα αποτελούν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις την Εκκλησία του Χριστού; Δεν είναι τελικά εξόφθαλμα ρητορικό το ερώτημα;

Ολοκληρώνοντας, οφείλω να διευκρινίσω ότι επιχείρησα να αποδώσω εδώ (όπως και στα προηγούμενα σχετικά κείμενα), με όσο το δυνατόν πιο απλό και εύληπτο τρόπο, κάποια από τα βασικά «επιχειρήματα» των θιασωτών της λεγόμενης μεταπατερικότητας και πώς αυτά αποκαθηλώνονται και καταρρίπτονται από τους ίδιους τους Αγίους μας, σε σχέση με σοβαρά και καίρια ζητήματα, όπως το τι είναι πραγματικά υπακοή, με ποια (μη δογματικά) ζητήματα μπορεί να έχει σχέση, τι σημαίνει ιεροκατάκριση, ποιος είναι ο ορθός τρόπος αντίδρασης κληρικών αλλά και λαϊκών απέναντι στις κακοδοξίες πλανεμένων επισκόπων. Ασφαλώς υπάρχουν πολλά ακόμη που μπορεί να επικαλεστεί κανείς. Και φυσικά εννοείται ότι τα κείμενα αυτά δεν φιλοδοξούν να κομίσουν «γλαύκα ες Αθήνας». Στόχος τους ήταν απλώς να αποτελέσουν μία μικρή επιπλέον συμβολή στην αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο σκέφτονται και ενεργούν πάμπολλοι επίσκοποι και γενικότερα «θεολόγοι» των ζοφερών καιρών μας, τουτέστιν μία ολοένα και αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, που ενώ μιλούν για Χριστό και Ορθοδοξία, απλούστατα μας φέρνουν στον νου την προειδοποίηση του Αποστόλου Παύλου «ὅτι εἰσελεύσονται… λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν». Η αντίδραση απέναντι στις κακοδοξίες τους επαναλαμβάνω ότι αποτελεί για όλους μας επιτακτικό καθήκον. Και η απείθεια απέναντί τους αυτονόητο χρέος μας, όπως όχι απλώς μας επιτρέπουν, αλλά και επιβάλλουν και οι Ιεροί Κανόνες και τόσοι μεγάλοι Πατέρες και Άγιοι της Εκκλησίας μας…