Παραπέμποντας σε άλλες εποχές, όταν οι άνθρωποι λάτρευαν μαζικά τέτοιου είδους τέρατα. Έτσι λοιπόν, «όλως τυχαίως» λίγο πριν τα Χριστούγεννα, τα «διαβολάκια» Krampus ξεχύθηκαν στις πλατείες του Μονάχου στη Γερμανία. Τα παραμύθια μιας άλλης σκοτεινής εποχής, μεταφέρουν στις μέρες πως τα τερατόμορφα Krampus ξεχύνονται αυτές τις μέρες στους δρόμους, τιμωρώντας τα…κακά παιδιά:
Nightmare before Christmas: Krampus run descends on Munich
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2008 «έφυγε» ο μεγάλος Έλληνας και πολιτικός άνδρας, Τάσσος Παπαδόπουλος, όλως τυχαίως από καρκίνο. Κόντρα στους εκφοβισμούς των παγκοσμιοποιητών, ο Κύπριος Πρόεδρος είχε πει το μεγάλο ΟΧΙ στο σχέδιο ΑΝΑΝ, ενώ, δυστυχώς, την ίδια ώρα μεγάλο κομμάτι του ελλαδίτικου πολιτικού κόσμου πίεζε την Κύπρο να πει ναι. Στο τέλος μάλιστα έκλεισε την ομιλία του με το «Καλή ανάσταση σε όλους».
Η Προεδρία του άφησε στην Κύπρο παρακαταθήκη πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, προκειμένου η ελληνική Μεγαλόνησος να μην γίνει έρμαιο κανενός. Τόσο πείραξε κάποιους η δράση του, που ακόμα και μετά θάνατον (12.12.2008), σύλησαν τον τάφο του και πήραν μέσα από το φέρετρο τη σορό του. Σήμερα οι εχθροί του Ελληνισμού προσπαθούν να δώσουν λύση στο Κυπριακό κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της παγκοσμιοποίησης.
Η στάση του και ο αγώνας του Τάσσου Παπαδόπουλου απέδειξαν ότι ο… καλός άνθρωπος δεν είναι ο «φιλήσυχος» αλλά ο «μπουρλοτιέρης» της ιστορίας που ταράσσει τα ύδατα του υπάρχοντος κατεστημένου και βγαίνει μπροστά για χάριν των συνανθρώπων του, σε όποιο πόστο της ζωής κι αν βρίσκεται. Η ιστορία γράφεται με ΟΧΙ!
Μένος κατά του Ελληνισμού, ευτυχώς όχι από όλους! Διαβάζουμε στο κυπριακό Sigmalive: Στο κενό έπεσε η προσπάθεια των στελεχών του Συντηρητικού Κόμματος της περιοχής Ένφιλντ-Σάουθγκέιτ να φιμώσουν τον νεαρό Ελληνοκύπριο Δημοτικό Σύμβουλο Στέφανο Ιωάννου, ώστε να μην καταδικάζει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, γιατί, δήθεν, προσβάλλει και δυσφημεί τους Τούρκους της περιοχής. Ο Στέφανος δικαιώθηκε από τον αρμόδιο αξιωματούχο των κεντρικών γραφείων του Συντηρητικού Κόμματος, Stephen Phillips. Οι τοπικοί ηγέτες των Συντηρητικών, μαζί με τον τουρκοκυπριακής καταγωγής συνάδελφό τους, Ertan Hurer, ο οποίος κατήγγειλε γραπτώς τον Στ. Ιωάννου στο κεντρικό Συντηρητικό Κόμμα, προσπάθησαν να τον διασύρουν δημοσιοποιώντας ιδιωτική και εμπιστευτική επιστολή προς αυτόν με εμπρηστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον του και ισχυρισμούς για ρατσισμό!!! Αυτούς τους χαρακτηρισμούς εκμεταλλεύτηκε η τουρκικής καταγωγής ηγέτιδα του Δημοτικού Συμβουλίου του Ένφιλντ για να κινήσει έρευνα του Δημαρχείου εναντίον του Ε/κ Δημοτικού Συμβούλου, με την κατηγορία του… ρατσιστή. Το ίδιο έκανε και η τουρκόφωνη εφημερίδα «Londra Gazette». Σε όλη αυτή την ανίερη εκστρατεία κατασυκοφάντησης και διασυρμού ενός Ε/κ νεαρού πατριώτη Δημοτικού Συμβούλου, ο οποίος τόλμησε να πει «Δεν Ξεχνώ» και να αναδημοσιεύσει το πρωτοσέλιδο της «SUN» με τίτλο «BARBARIANS», που αναφερόταν στις θηριωδίες του τουρκικού στρατού το 1974, η ομάδα «Συντηρητικοί Φίλοι της Κύπρου» τήρησαν σιωπή. Και συνάδελφοί του Ε/κ Δημοτικοί Σύμβουλοι, αλλά και Ελληνοκύπριοι στελέχη των Συντηρητικών στο Ένφιλντ… εξαφανίστηκαν! Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία, διά του προέδρου της Χρήστου Καραολή και η ΝΕΠΟΜΑΚ, της οποίας είναι μέρος ο Στ. Ιωάννου, αντέδρασαν έντονα στην θυματοποίησή του, επικοινωνώντας με το Συντηρητικό Κόμμα τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο. Οργίλη ήταν και η αντίδραση του Ανδρέα Παπαευριπίδη, προέδρου του ΔΗΣΥ Η.Β.
Η Washington Post, δημοσιοποίησε μια είδηση, που μόνο πόνο μπορεί να προκαλέσει στον απανταχού ελληνισμό. Στο Πακιστάν, από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι και σήμερα υπάρχουν και ζουν οι Έλληνες Καλάς. Οι Καλάς κοντεύουν να εξαφανιστούν, διότι το σουνιτικό Ισλάμ, έχει εισβάλει στην περιοχή τους. Οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ουσία, πλέον έχουν γίνει μειονότητα στην περιοχή. Οι Καλάς δεν είναι Μουσουλμάνοι και για αυτό τον λόγο, τους αποκαλούν άπιστους στο Πακιστάν αλλά και στο Αφγανιστάν. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι Μουσουλμάνοι κατάφεραν να προσηλυτίσουν τουλάχιστον Τριακόσιους Καλάς. Τι δήλωσε, εθελοντής δάσκαλος των Καλάς Μετά από εκατοντάδες χρόνια, έχουμε μετατραπεί σε μειονότητα στη γη μας. Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα Washington Post, οι Μουσουλμάνοι δεν προσπαθούν μόνο να προσηλυτίσουν τους Καλάς, αλλά και να αρπάξουν την Γη τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι: Οι Καλάς, έχουν στην κατοχή τους μεγάλες εκτάσεις δασών στο Πακιστάν. Πλέον όμως, έχουν μείνει μόνο 3.800 μέλη (σε μια συγκεκριμένη κοινότητα, η οποία βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη περιοχή του Πακιστάν). Οι Μουσουλμάνοι, κοντεύουν να τους αφανίσουν στην κυριολεξία, αφού αλλάζουν τα ήθη αλλά και τα έθιμά τους. Καλάς υπάρχουν και στο Αφγανιστάν, αλλά και εκεί η τύχη τους δεν είναι πολύ διαφορετική από αυτή που έχουν οι Καλάς που μένουν στο Πακιστάν. Περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα, θα βρείτε (στα αγγλικά),,, ΕΔΩ!!!
Το 1921 στην (μετέπειτα) Γιουγκοσλαβία, δεν βρέθηκε ούτε ένας «Μακεδόνας», ούτε ένας που να μιλάει την «μακεδονική» γλώσσα. Ούτε στα Σκόπια, τα οποία σχεδόν κατά το ήμισυ ήταν μουσουλμανική πόλη.
Αν αναρωτιέστε πού βρισκόταν οι παππούδες των σημερινών πολιτικών των Σκοπίων, θα αναφέρω τα εξής
ο παππούς του Νικόλα Γκρουέφσκι (πρώην πρωθυπουργός με το VMRO) ήταν από την Αχλάδα Φλωρίνης, γεννήθηκε το 1911 και πέθανε το 1940 μετά από τραύμα στα ελληνοαλβανικά σύνορα πολεμώντας με τον ελληνικό στρατό τους Ιταλούς. Ο πατέρας του επίσης γεννήθηκε στην Αχλάδα Φλωρίνης. Το 1948 έφυγαν από την Ελλάδα και πήγαν στα Σκόπια.
Ο παππούς του Νικόλα Δημητρώφ (υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Ζάεφ) λεγόταν Νικόλαος Δημητρίου και καταγόταν από το χωριό Χρυσή Αριδαίας του Νομού Πέλλας. Ο παππούς, πήρε τον γιο του Δημήτριο Δημητρίου (πατέρα του υπουργού εξωτερικών Νικόλα Δημητρώφ), ο οποίος είχε γεννηθεί κι αυτός στο χωριό στις 13/11/1937, και το 1948 έφυγαν κι αυτοί από την Ελλάδα για τα Σκόπια.
Ο Λιούμπκο Γκεοργιέφσκι, πρώην πρωθυπουργός με το VMRO (1998-2002), και μάλιστα ιδρυτής του κόμματος το 1990 και πρόεδρός του μέχρι το 2003, μετά τη λήξη της θητείας του, απέκτησε βουλγαρικό διαβατήριο και έγινε πρέσβης της Βουλγαρίας στην πΓΔΜ! Μάλιστα, προπαγανδίζει από την βουλγαρική τηλεόραση εναντίον του «μακεδονισμού» και δηλώνει ανοιχτά ότι οι (ψευδο)-«μακεδόνες» είναι βούλγαροι.
Οι παππούδες λοιπόν των σημερινών (ψευδο)-«μακεδόνων» το 1921 ήταν είτε Έλληνες, είτε Βούλγαροι, είτε Σέρβοι. Αλβανοί δεν ήταν, διότι οι Αλβανοί παρέμειναν Αλβανοί και απαρτίζουν σήμερα το 30% του πληθυσμού της πΓΔΜ. Η δε πρωτεύουσα της πΓΔΜ, τα Σκόπια, από το 1888 μέχρι το 1913 και την κατάκτηση της πόλης από τον στρατό της Σερβίας ήτανε πρωτεύουσα του Βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου. Καμία απολύτως σχέση με την Μακεδονία, κάτω από οποιονδήποτε ορισμό.
Ο πρόεδρος της Συντονιστικής Φοιτητικής Ένωσης Βορειοηπειρωτικού Αγώνα Θεσσαλονίκης Φιλόθεος Κεμεντζετζίδης και ο δημοσιογράφος συγγραφέας Ιωάννης Παπαζήσης αναλύουν την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Βόρεια Ήπειρο αλλά και τι μπορεί να γίνει στο μέλλον για το πολύπαθο αυτό κομμάτι Ελληνισμού που ζει στην περιοχή αυτή.
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Σ.4 ΕΠ.11 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ
Ώρα 1:30 το μεσημέρι της 19ης Νοεμβρίου του 1958. Ο Κυριάκος Μάτσης, κύπριος γεωπόνος και αγωνιστής της ΕΟΚΑ, περνάει στο πάνθεον των ηρώων θυσιάζοντας τον εαυτό του για την ελευθερία της πατρίδας. Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας στις 23 Ιανουαρίου του 1926 και ήταν το ένα από τα τρία τέκνα της οικογένειας του Χριστοφή και της Κυριακού Μάτση. Το 1946 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου και σπούδασε γεωπονία, κατά την διάρκεια της διαμονής του στην Θεσσαλονίκη οργάνωνε διαλέξεις εθνικής διαφωτίσεως, ενώ όταν γύρισε στην Κύπρος εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην Παναγροτική Ένωσης Κύπρου για τα δίκαια του αγρότη. Διετέλεσε τομεάρχης της ΕΟΚΑ στις επαρχίες Αμμοχώστου από το 1955 και τομεάρχης Κερύνειας έως τον θάνατο του. Συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου 1956, κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων τον επισκέφθηκε ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ και του πρόσφερε το υπερβολικά μεγάλο για την εποχή ποσό των 500.000 λιρών αν αποκάλυπτε πού κρυβόταν ο Διγενής. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε και επικηρύχτηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. 19 Νοεμβρίου 1958 Περικυκλωμένος στο ασφυκτικό κρησφύγετό του δεν είχε άλλη εκλογή παρά να πεθάνει. Ο ίδιος δεν είχε αφήσει στην ψυχή του κανένα ηθικό περιθώριο για εκλογή. Ήταν έτοιμος για τον θάνατο. Τον είχε προβλέψει στα γράμματά του, τον είχε αναλύσει στους φιλοσοφικούς στοχασμούς του, τον είχε με σιγουριά καταγράψει στο ημερολόγιο του, τον είχε τραγουδήσει. Είχε υπογραμμίσει στο βιβλίο «Σιδηρά Διαθήκη» του Δημητρακοπούλου: «Έκλεξε όσον ημπορής τον τρόπο του θανάτου σου, ένας ωραίος θάνατος είναι συνήθως η ευγενεστέρα πράξις της ζωής!» Ο τελευταίος διάλογος του ήρωα με τον μεταφραστή των Άγγλων Ο Λοχίας του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων (αρ. 442) Σαλίμ Γιαβούζ άκουσε όλο τον διάλογο μεταξύ του Κυριάκου Μάτση και του μεταφραστή, και κατέθεσε αργότερα: Άκουσα τον μεταφραστή να λέει στα ελληνικά: ‘Μάτση, Μάτση πιάστηκες στο κρησφύγετο. Δεν υπάρχει πιθανότητα να δραπετεύσεις. Παραδώσου’. Στη συνέχεια άκουσα μια βαριά φωνή που φαινόταν ότι ερχόταν κάτω από το δάπεδο, να απαντά στα ελληνικά: ‘Δεν παραδίδομαι’. Ο μεταφραστής στη συνέχεια ρώτησε: “Πόσοι είστε εκεί κάτω;’ Και η φωνή απάντησε: ‘Τρεις». Ο μεταφραστής ακολούθως ρώτησε: ‘πόσα όπλα έχετε μαζί σας;’ Και η φωνή απάντησε: ‘Δυο’. Ο μεταφραστής ρώτησε: ‘έχετε βόμβες;’ Και η φωνή απάντησε: ‘Έχουμε βόμβες’ Ο μεταφραστής είπε στη συνέχεια: ‘Ελάτε ένας, ένας, άοπλοι και παραδοθείτε’. Η φωνή απάντησε: ‘Δύο πρόσωπα έρχονται άοπλα- μην τους πυροβολήσετε’. Ο μεταφραστής ρώτησε: ‘Εσύ τι θα κάμεις;’ Η φωνή απάντησε: ‘Θα δω τι θα κάνω με τον εαυτό μου. Εάν δεν θέλετε να πολεμήσετε, είναι καλύτερα να φύγετε από το δωμάτιο’. Τον καλούν ξανά να παραδοθεί… «Όχι. Δεν παραδίδομαι. Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας». Η επιστολή προς τους γονείς του Έντεκα μήνες πριν το πέρασμα του Μάτση στην αθανασία, σε επιστολή προς τους γονείς του, φανερώνει το πως θα αντιμετώπιζε το τελευταίο προσκλητήριο της πατρίδας: «Πιστεύομεν ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσσει την λαμπράν τύχη να δώσουμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτή. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα». Ο λόγος του Μάτση είναι λόγος διαχρονικός, γιατί πηγάζει από αξίες οικουμενικές, οι οποίες έχουν ως κέντρο αναφοράς τους τον άνθρωπο. Ο Κυριάκος Μάτσης αντιτάχθηκε και με την γραφίδα του, αλλά και με το όπλο του σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού και καταπίεσης. Η πίστη του στην ελευθερία και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια στάθηκαν οι παντοτινοί σύντροφοί του.
Πηγές: wikipedia , kyriakosmatsis.com.cy
ΔΙΚΩΜΟ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ 19/11/1958 - ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ
